درود مهمان گرامی!   ورود   )^(   ثبت نام زمان کنونی: ۲۹-۳-۱۳۹۷, ۱۲:۴۹ عصر



ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

حالت موضوعی | حالت خطی
محمد زکریای رازی
نویسنده پیام
کاربر 10 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 9,439
تاریخ عضویت: ۷ مرداد ۱۳۸۸
اعتبار: 19
سپاس ها 0
سپاس شده 611 بار در 611 ارسال
ارسال: #1
محمد زکریای رازی

nload="NcodeImageResizer.createOn(this);" border="0">






محمد زکریای رازی،


(۲۵۱ ه.ق.، ۸۶۵ ؛ ۳۱۳ ه.ق.،
۹۲۵) پزشک، فیلسوف و شیمی‌دان ایرانی که آثار ماندگاری در زمینهٔ پزشکی و
شیمی و فلسفه نوشته است و به عنوان کاشف الکل و جوهر گوگرد (اسید
سولفوریک) مشهور است.
این دانشمند ایرانی از آن‌جا که کتاب‌های خود را به زبان عربی می‌نوشت. به جالینوس عرب نیز مشهور است.

نام وی محمد و نام پدرش زکریا
و کنیه‌اش ابوبکر است. مورخان شرقی در کتاب‌هایشان او را محمد بن زکریای
رازی خوانده‌اند، اما اروپائیان و مورخان غربی از او به نام‌های رازس
Rhazes=razes و رازی Al-Razi در کتاب‌های خود یاد کرده‌اند. به گفته
ابوریحان بیرونی وی در شعبان سال ۲۵۱ هجری (۸۶۵ میلادی) در ری متولد شده و
دوران کودکی و نوجوانی‌ و جوانی‌اش دراین شهر گذشت. چنین شهرت دارد که در
جوانی عود می‌نواخته و گاهی شعر می‌سروده‌است. بعدها به کار زرگری مشغول
شد و پس از آن به کیمیاگری روی آورد، وی در سنین بالا علم طب را آموخت.
بیرونی معتقد است او در ابتدا به کیمیا اشتغال داشته و پس از آن‌که در این
راه چشمش در اثر کار زیاد با مواد تند و تیزبو آسیب دید، برای درمان چشم
به پزشکی روی آورد. در کتاب‌های مورخان اسلامی آمده‌است که رازی طب را در
بیمارستان بغداد آموخته‌است، در آن زمان بغداد مرکز بزرگ علمی دوران و
جانشین دانشگاه جندی شاپور بوده‌است و رازی برای آموختن علم به بغداد سفر
کرد و مدتی نامعلوم در آن‌جا اقامت گزید و به تحصیل علم پرداخت و سپس
ریاست بیمارستان معتضدی را برعهده گرفت. پس از مرگ معتضد خلیفه عباسی به
ری بازگشت و عهده‌دار ریاست بیمارستان ری شد و تا پایان عمر در این شهر به
درمان بیماران مشغول بود. رازی در آخر عمرش نابینا شد، درباره علت نابینا
شدن او روایت‌های مختلفی وجود دارد، بیرونی سبب کوری رازی را کار مداوم با
مواد شیمیایی چون بخار جیوه می‌داند.




در مورد تاریخ تولد و مرگ رازی



مهم‌ترین سند تاریخی دربارهٔ
تولد و مرگ رازی کتاب «فهرست کتب رازی» نوشتهٔ ابوریحان بیرونی است. در
این کتاب تولد رازی در غرهٔ شعبان ۲۵۱ (قمری) ه.ق و درگذشت‌ او در پنجم
شعبان ۳۱۳ ه.ق. ثبت شده‌است. ضمنا «در این رساله ابوریحان علاوه بر آن که
صریحاً تاریخ تولد و وفات رازی را متذکر شده، مدت عمر او را به سال قمری
شصت و دو سال و پنج روز و به شمسی شصت سال و دو ماه و یک روز بطور دقیق
آورده‌است.» اما در منابع مختلف تاریخ‌های متفاوتی در مورد تولد و مرگ
رازی آمده‌است.








اخلاق و صفات رازی



رازی مردی خوش‌خو و در تحصیل
کوشا بود. وی به بیماران توجه خاصی داشت و تا زمان تشخیص بیماری دست از
آن‌ها برنمی‌داشت و نسبت به فقرا و بینوایان بسیار رئوف بود. رازی برخلاف
بسیاری از پزشکان که بیشتر مایل به درمان پادشاهان و امراء و بزرگان
بودند، با مردم عادی بیشتر سروکار داشته‌است. ابن‌الندیم در کتاب الفهرست
خود می‌گوید: «تفقد و مهربانی به همه کس، به ویژه فقراء و بیماران داشته،
از حالشان جویا، و به عیادتشان می‌رفت و مقرری‌های کلانی برای آن‌ها
گذاشته بود» رازی در کتابی به نام صفات بیمارستان این عقیده را ابراز
می‌دارد که هر کس لایق طبابت نیست و طبیب باید دارای صفات و مشخصه‌های
ویژه‌ای باشد. رازی درباره جاهل عالم‌نما افشاگری‌های متعددی صورت
داده‌است و با افراد کم‌سواد که خود را طبیب می‌نامیدند و اطرافیان بیمار
که در طبابت دخالت می‌کردند به شدت مخالفت می‌کرد و به همین سبب مخالفانی
داشت.


رازی اولین کسی است که تشخیص
تفکیکی بین آبله و سرخک را بیان داشته‌است. وی در کتاب آبله و سرخک خود به
علت بروز آبله پرداخته و سبب انتقال آن را عامل مخمر از راه خون
دانسته‌است و ضمن معرفی آبله و سرخک به‌عنوان بیماری‌های حاد، نشانه‌هایی
از بی‌خطر یا کشنده بودن آن‌ها را بیان می‌دارد و برای مراقبت از بیمار
مبتلا به این بیماری‌ها روش‌هایی را توصیه می‌کند از جمله به عنوان اولین
طبیب استفاده از پنبه را در طب آورده و به منظور زخم نشدن بدن بیماران
آبله‌ای از آن بهره می‌برده و در مراقبت از چشم‌ها و پلک و گلو و بینی این
بیماران توصیه فراوان کرده‌است. در کتاب آبله و سرخک رازی در مورد آبله و
سرخک چه قبل از ظهور بیماری و چه بعد از آن و جلوگیری از عوارض بیماری به
اندام‌های بدن تدابیری آورده شده‌است.


رازی تحصیل شیمی را قبل از
پزشکی شروع کرده‌است و در آن آثاری چشم‌گیر از خود برجا گذاشته‌است.عمدهٔ
تاثیر رازی در شیمی طبقه‌بندی او از مواد است. او نخستین کسی بود که اجسام
را به سه گروه جمادی، نباتی و حیوانی تقسیم کرد. وی پایه‌گذار شیمی‌ نوین
است، با وجود آن‌که کیمیاگری را باور دارد.«هر چند که بعضی از کیمیاگران
معاصر در ایران نوعی از تبدل ناقص فلزات را به طلا «تبدل رازی» می‌نامند.
ولی چون رازی از دیدگاه مراحل بعدی علم در نظر گرفته شود، باید او را یکی
از بنیانگذاران علم شیمی بدانیم.» در کتاب «سرالاسرار» او می‌خوانیم که
مواد را به دو دسته فلز و شبه فلز (به گفته او جسد و روح) تقسیم می‌کند و
اگر در این زمینه اشتباهاتی‌ می‌کند، چندان گریزی از آن ندارد. برای نمونه
جیوه را شبه فلز می‌خواند در صورتی که فلز بودن جیوه اکنون آشکار است.




فلسفه



رازی از تفکرات فلسفی رایج عصر
خود که فلسفه ارسطویی‌- افلاطونی بود، پیروی نمی‌کرد و عقاید خاص خود را
داشت که در نتیجه مورد بدگویی اهل فلسفه هم‌عصر و پس از خود قرار گرفت.
.هم‌چنین عقایدی که درباره ادیان ابراز داشت سبب شد موجب تکفیر اهل مذهب
واقع شود و از این‌رو بیشتر آثار وی در این زمینه از بین رفته‌است. رازی
را می‌توان برجسته‌ترین چهره خردگرایی و تجربه‌گرایی در فرهنگ ایرانی‌ و
اسلامی‌ نامید. وی در فلسفه به سقراط و افلاطون متمایل بود و تاثیراتی از
افکار هندی و مانوی در فلسفه وی به چشم می‌خورد. با این وجود هرگز تسلیم
افکار مشاهیر نمی‌شد بلکه اطلاعاتی را که از پیشینیان بدست آورده بود مورد
مشاهده و تجربه قرار می‌داد و سپس نظر و قضاوت خود را بیان می‌دارد و این
را حق خود می‌داند که نظرات دیگران را تغییر دهد و یا تکمیل کند. از آراء
رازی اطلاع دقیقی در دست نیست جز در مواردی که در نوشته‌های مخالفان
آمده‌است. در نظر رازی جهان جایگاه شر و رنج است اما تنها راه نجات، عقل و
فلسفه‌است و روان‌ها از تیرگی این عالم پاک نمی‌شود و نفس‌ها از این رنج
رها نمی‌شوند مگر از طریق فلسفه... در فلسفه اخلاق رازی مساله لذت و رنج
اهمیت زیادی دارد. از دید وی لذت امری وجودی نیست، یعنی راحتی از رنج است
و رنج یعنی خروج از حالت طبیعی به‌وسیله امری اثرگذار و اگر امری ضد آن
تاثیر کند و سبب خلاص شدن از رنج و بازگشت به حالت طبیعی شود، ایجاد لذت
می‌کند. رازی فلسفه را چنین‌ تعریف می‌کند که چون «فلسفه تشبه به خداوند
عزوجل است به قدر طاقت انسانی» و چون آفریدگار بزرگ در نهایت علم و عدل و
رحمت است پس نزدیکترین کسان به خالق، داناترین و عادل‌ترین و رحیم‌ترین
ایشان است. رازی با وجود آن‌که به خدا و ماوراء الطبیعه اعتقاد داشت، نبوت
و وحی را نفی می‌کرد و ضرورت آن را نمی‌پذیرفت و در دو کتاب «فی‌النبوات‌»
و «فی حیل المتنبین» به نفی نبوت پرداخته‌است. «از تعلیمات او این بود که
همه آدمیان سهمی ا ز خرد دارند که بتوانند نظرهای صحیح درباره مطالب عملی
و نظری به‌دست آورند، آدمیان برای هدایت شدن به رهبران دینی نیاز ندارند،
در حقیقت دین زیان‌آورد است و مسبب کینه و جنگ. نسبت به همه مقامات همه
سرزمین‌ها شک داشت» این تفکرات رازی موجب خشم علمای اسلامی بر علیه او شد
و او را ملحد و نادان و غافل خواندند و آثار او را رد کردند.



موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
زندگی نامه محمد بن موسی خوارزمی
بهاء الدین محمد عامِلى معروف به شیخ بهایى
شیخ محمد مؤمن عارف استرآبادى
شیخ محمد المُقتدى کارندهى مشهور به پیر پالان دوز
ملا محمد تنکابنی (فاضل سراب)
ملا محمد اسماعیل خواجوئی
میر محمد اسماعیل خاتون آبادی
میرزا رفیع الدین محمد طباطبائی نائینی
ابوريحان محمد بن احمد بيرونى
محمدبن زکریای رازی
نینجا شمشیری است میان خیزران....سرعت و دقت قدرت نینجاست.....نا امیدی مرگ نینجاست
۱۴-۶-۱۳۸۸ ۰۳:۰۷ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

ارسال پاسخ 

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
پرش به انجمن:


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  زندگی نامه ابونصر فارابی mary.sdi 0 979 ۱۲-۷-۱۳۹۳ ۰۳:۴۹ عصر
آخرین ارسال: mary.sdi
  زندگی نامه محمد بن موسی خوارزمی mary.sdi 0 1,634 ۱۲-۷-۱۳۹۳ ۰۳:۳۴ عصر
آخرین ارسال: mary.sdi
  زندگی نامه پروفسور حسابی siminam 0 2,007 ۲۵-۵-۱۳۹۱ ۰۲:۴۱ صبح
آخرین ارسال: siminam
  بوعلی سینا abar info 0 2,070 ۴-۹-۱۳۹۰ ۰۹:۲۹ عصر
آخرین ارسال: abar info
  سحنان پائولو كوئليو alirezate 16 4,989 ۱۸-۵-۱۳۹۰ ۰۱:۱۴ عصر
آخرین ارسال: sara_669


درباره ایران فروم

تالار گفتگوی ایرانیان از سال 1387 هجری شمسی فعالیت خود را آغاز کرده و هم اکنون با بیش از 850.000 کاربر ثابت بزرگ ترین تالار گفتگوی فارسی زبان در جهان می باشد.

برای سفارش تبلیغات در ایران فروم کلیک کنید

لینک دوستان

لینک دوستان

لینک دوستان