درود مهمان گرامی!   ورود   )^(   ثبت نام زمان کنونی: ۲۹-۱۱-۱۳۹۶, ۱۰:۲۸ عصر



ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

حالت موضوعی | حالت خطی
نقد و بررسي بازي Damnation
نویسنده پیام
مدیر پرتال ایران فروم
*****
آفلاین
ارسال‌ها: 11,813
تاریخ عضویت: ۱۳ فروردين ۱۳۸۸
اعتبار: 26
سپاس ها 0
سپاس شده 50 بار در 42 ارسال
ارسال: #1
نقد و بررسي بازي Damnation

nload="NcodeImageResizer.createOn(this);" border="0">


اگر در قرن نوزدهم میلادی که تکنولوژی بخار کشف شد انسان
توانایی ساخت تجهیزات مدرن (مثل سلاحهای پیشرفته، وسایل نقلیه ی سریع و
...) را پیدا می کرد، چه بر سر دنیا می آمد؟ این ویژگی که با نام
SteamPunk یاد می شود همان ایده ایست که Blue Omega در ساخت Damnation از
آن بهره برده است.


داستان بازی جنگ داخلی امریکا را روایت می کند (Civil War)
که تا اوایل قرن بیستم میلادی ادامه پیدا کرده است (البته در واقعیت این
جنگ 4 سال پس از شروع یعنی در سال 1865 پایان یافت). Prescott فردی جاه
طلب که با قدرت مالی و تجهیزات نظامی پیشرفته ی خود، قصد تسخیر کامل
امریکا را دارد؛ به شهرها حمله می کند و امریکا را به ویرانه ای مبدل
ساخته است؛ اما در این میان گروهی از انسانهای خواهان صلح که هرکدام برای
سرنگونی Prescott دلایلی دارند، بر سر راه Prescott قرار می گیرند.
Hamilton Rourke نام فردیست که شما کنترل وی را در در دست دارید. نامزد
Rourke توسط نیروهای PSI (ارتش Prescott) ربوده شده است و او برای یافتن
نامزدش پا به میدان نبرد نهاده است. داستان بازی همین است و تمامی سعی
سازندگان در جذاب جلوه دادن داستان بیهوده بوده است. بازیباز به سختی می
تواند با شخصیتها ارتباط برقرار کند؛ چراکه شخصیت پردازی بسیار ضعیف است.
وقتی اکثر فاکتورهایی که در روایت داستان نقش دارند(مثل دیالوگها، انیمیشن
ها، سینماتیکها و ...) افتضاح کار شده باشند، چه انتظاری از داستان می
توان داشت؟ در واقع Blue Omega زحمت ساخت یکی از بدترین بازیهای امسال را
متحمل شده است! بازیی که معدود نکات مثبت آن نیز در پشت ضعفهای بیشمارش
ناپدید شده اند.




nload="NcodeImageResizer.createOn(this);" border="0">


گیم پلی بازی تلفیقی از اکشن سوم شخص و پلتفرمینگ است؛ اما
در همه ی بخشهای گیم پلی ضعفهای شدید دیده می شود. سیستم هدف گیری بازی
واقعا ضعیف است و مبارزات بی روح و خسته کننده ی بازی زجرآور هستند.
سلاحهای بازی به بدترین شکل ممکن طراحی شده اند و به هیچ وجه حس اکشن و
مبارزه را در بازیباز زنده نمی کنند. مبارزات بیشتر حالت اجباری دارند. در
واقع اکشن و تیرندازی در بازی بهانه ای برای وقت گذرانیست! کنترل بازی
اصلا خوب نیست و به سختی می توان ضعفهای آن را توصیف کرد. Rourke به هنگام
تیر اندازی کوچکترین حرکتی نمی کند انگار سلاحها هیچ فشاری بر بدن وی وارد
نمی کنند. او توانایی حمل سه سلاح را بطور هم زمان دارد. سلاحهای بازی با
استاندارد همه ی بازیها تفاوت دارند. کلاس Assault تنها یک سلاح دارد
(متاسفانه سلاحهای بازی اسم ندارند) و این سلاح ازبس سریع عمل می کند که
تفکیک آن از Machine Gun بسیار مشکل است! در حالی که میزان آسیب رسانی آن
از سلاح های کلاس Pistoal هم کمتر است. یک نوع Grenade در بازی وجود دارد
که فاصله ی زمانی بین پرتاب تا انفجارش انقدر زیاد است که استفاده از آن
کاری بیهوده است. تنها Snipe بازی نیز متاسفانه فاقد دوربین است و جالب
اینکه هنگام شلیک، دوربین بازی تکان می خورد؛ ولی خود Rourke بی حرکت باقی
می ماند.


بخش پلتفرمینگ بازی فاقد هر گونه نوآوریست و تقلید ناموفقی
از عناوینی چون PoP و Tomb Raider می باشد. Rourke توانایی گرفتن لبه ها
را دارد و می تواند از طنابهایی آویزان شده و به سرعت به منطقه ای دیگر
نقل مکان کند. نوعی جهش دو مرحله ای نیز وجود دارد به این صورت که ابتدا
به طرف دیوار می پرید سپس با فشردن مجدد کلید پرش، به سمت مخالف دیوار می
جهید. متاسفانه حرکات پلتفرمینگ وقتی با انیمیشنهای افتضاح همراه می شوند
چیزی جز خنده بدنبال ندارند. گاهآ سوال برانگیز می شود که آیا این
انیمیشنها Motion Capture هستند یا خیر؟ (احتمالا MC نیستند!). یکی از
خنده دارترین انیمیشنهای بازی حرکت برروی لبه های دیوار است که بیشتر به
حرکت عروسک کوکی شبیه است!! حرکات لب شخصیتها با دیالوگها همخوانی ندارند
و فقط دهان شخصیتها باز و بسته می شود. خنده، گریه، ناراحتی، خوشحالی و
... اینها حالاتیست که شخصیتهای Damnation از داشتن آنها محرومند. به نظر
می رسد Blue Omega هرجا که صلاح دیده انیمیشن طراحی کرده و باقی قسمتها را
رها کرده است! یکی از جالبترین قسمتها زمانی بود که Rourke و همراهانش در
یک آسانسور بودند که ناگهان آسانسور از مسیر اصلی منحرف شد؛ اما با کمال
تعجب شخصیتها کوچکترین حرکتی نکردند (ککشان هم نگزید!) گویی از قبل می
دانستند که خطری متوجه آنها نیست! البته از این بدتر هم بود ولی به همین
اکتفا می کنیم و به سراغ سایر بخشها می رویم.






nload="NcodeImageResizer.createOn(this);" border="0">


یکی از معدود بخشهای جذاب بازی که یکی دوبار اول جذاب
خواهد بود، رانندگی با وسایل نقلیه است (وسایل نقلیه ای شبیه به موتور)
اما متاسفانه محیط هایی که برای رانندگی طراحی شده اند، بدترین شکل ممکن
را دارا هستند و سایر ایرادات رانندگی مثل افت سرعت بدون دلیل از جذابیت
آن کاسته اند. در واقع ایرادات کوچک Damnation دست به دست هم داده اند تا
مشکلات بزرگتری را بوجود آورند و گاها مشکلاتی را بوجود آورده اند که نظیر
آنها در کمتر بازی ای دیده شده است! مشکل Pop Up Object یا همان ظهور
ناگهانی اشیا مشکلیست که برخی از بازیهای رایانه ای از آن رنج می برند؛
اما Damnation پا را فراتر نهاده و مشکلی جدید را با نام Pop Up Character
یا ظهور ناگهانی شخصیتها خلق کرده است! ناگهان در میان مبارزات دشمنان
ناپدید می شوند و گاهآ هم ظاهر می شوند. این موضوع در مورد همراهان Rourke
نیز صدق می کند. همراهان شما به لطف هوش مصنوعی ضعیف بازی، همیشه از شما
عقب می مانند و برخی مواقع هم در برخورد با موانع هوش مصنوعی به کلی مختل
می شود (هنگ می کند). سازندگان نیز برای رفع این مشکل چاره ای اندیشیده
اند به این صورت که اگر شخصیتها به هر دلیلی از Rourke عقب ماندند در
صورتی که صدها متر هم با او فاصله داشته باشند، ناگهان در کنارش ظاهر می
شوند.


من به شخصه همیشه به صداگذاری بازیها نگاه مثبتی دارم؛ ولی
Damnation جایی را برای دید مثبت باقی نمی گذارد. صداگذاری شخصیتی واقعآ
بد است و هیچ گونه حسی در صدای شخصیتها قابل درک نیست. دیالوگها در مواقع
آرامش، عصبانیت، خوشحالی، اضطراب و ... یکنواخت هستند. بدتر از این؛ صدای
شخصیتها فیلتر گذاری نشده است. یعنی صدای شخصیتها چه در فضای باز و چه در
محیطهای بسته بی تفاوت است. از همه ی اینها بدترهم اینکه، اگر شخصیت سخنگو
کنار شما باشد یا چندین متر با شما فاصله داشته باشد میزان بلندی صدا به
یک اندازه خواهد بود (ضعیفترین برنامه نویسان نیز از عهده ی حل این مشکل
بر می آیند). سایر صوتهای بازی از قبیل صدای اسلحه ها، وسایل نقلیه،
صداهای محیطی و ... واقعآ افتضاح کار شده اند (به معنای واقعی کلمه). صدای
اسلحه ها یا خیلی آرام است یا خیلی بلند. اسلحه ی کلاس Assault صدایی بلند
و گوش خراش دارد. صدای شلیکها و یا حتی فریادهای مرگ چند ثانیه پس از وقوع
حادثه پخش می شوند. صدای حرکت برروی لبه های دیوار انقدر بی ربط است که
جدا نمی توان انرا به چیزی شباهت داد! پریدن از ارتفاع چند متری همان
صدایی را دارد که که وقتی سرجای خود کلید Space را می زنید. موزیکهای بازی
هم از بس صدای بی ربط می شنوید به چشم نمی آیند. جدآ مشخص نیست این صداها
در استودیو ضبط شده اند یا در خیابان!!




nload="NcodeImageResizer.createOn(this);" border="0">


گرافیک بازی هم دست کمی از صداگذاری آن ندارد و اگر بدتر
نباشد بهتر هم نیست. بافتها علاوه براینکه بی کیفیت هستند و با آبجکت مورد
نظر همخوانی ندارند، بدلیل اینکه غیر حرفه ای بر اجسام اعمال شده اند به
پوستر شباهت دارند. یکی از ویژگیهای مثبت Unreal Engine (همان انجینی که
Gears of War با آن ساخته شده است) نورپردازی و سایه زنی قوی در این انجین
است که متاسفانه Damnation از این حیث با اکثر بازیهای ساخته شده با این
انجین تفاوت دارد. جای منبع نور مشخص نیست (از همه طرف نور می تابد). گاهآ
نوری که یک لامپ کوچک تولید می کند از نور خورشید به هنگام ظهر بیشتر است.
سایه ها هم بدتر از نورپردازی هستند. فرورفتن سایه های آبجکتهای مختلف
درهم، امری عادیست که به دفعات مشاهده خواهید کرد (بدلیل وجود چندین منبع
نوری). حتی گاهی اوقات سایه ی شخصیتها نیز از دیوار و سایر اشیا عبور می
کند. محیطهای بزرگ مشخصآ باید تخریب پذیری بالایی داشته باشند، همچنین از
فیزیکی قوی بهره ببرند؛ اما علاوه براین که تخریب پذیری محیط تقریبا صفر
است، فیزیک بازی نیز بسیار ضعیف طراحی شده است. وقتی از بلندی به پایین می
پرید، حس افتادن کاغذ از بلندی را احساس خواهید کرد (انگار جاذبه کم شده
است)! وقتی با وسایل نقلیه با دشمنان برخورد می کنید دشمنان مانند چوب
کبریت پرتاب می شوند و جالب اینکه دست و پایشان هم تکان نمی خورد (مثل
مجسمه پرتاب می شوند). افکتهای بازی به ویژه افکتهای آتش اصلا جالب نیستند
و جای خالی افکت Motion Blur به شدت احساس می شود. قبل از عرضه ی بازی
سازندگان از وسعت مراحل به عنوان یکی از ویژگی های برتر بازی بسیار سخن می
گفتند. درست است محیطهای بازی وسیع هستند ولی وقتی مدلها بد باشند و
نورپردازی، سایه زنی، بافت دهی و ... هم در حد مطلوب نباشند و در طراحی
محیط هم بی دقتیهای فراوانی صورت گرفته باشد، نمی توان از وسعت مراحل به
عنوان نقطه ی قوت بازی یاد کرد.


Damnation سوژه ای بلند پروازانه، برای استودیوی تازه کار
Blue Omega بود و همانطور که انتظار می رفت سازندگان در عملی کردن ایده
هایشان با شکست روبرو شدند. اگر قرار باشد Damnation 2 ساخته شود بدون شک
Blue Omega نیاز به بازنگری کلی در روند کار دارد و اگر قرار باشد
Damnation 2 با همین نگرش ساخته شود چیزی جز آبروریزی در انتظار Blue
Omega نخواهد بود.


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
صاحبان ايكس‌باكس بيشتر از بقيه بازي مي‌خرند
ويديوي نفس گير جديد بازي Fable 3.
دموي بخش Multiplayer بازي Patapon 3 هفته ي بعد مي آيد
بازي
نقد و بررسي بازي ايراني شمشير نادر
نقد و بررسي بازي Prototype
نقد و بررسي بازي Mercenaries 2: World in Flames
نقد و بررسي بازي ايراني عصر پهلوانان
نقد و بررسي بازي Wanted: Weapons of Fate
نقد و بررسي بازي Mini Ninjas
۱۵-۷-۱۳۸۸ ۱۲:۱۶ صبح
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

ارسال پاسخ 

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
پرش به انجمن:


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  نقد و بررسی Grand Theft Auto IV DeViL 3 3,037 ۱۲-۱-۱۳۹۴ ۰۱:۴۲ عصر
آخرین ارسال: naabzist
  چگونه از آپ استور (App Store) یا آیتونز خرید کنیم؟ surfer86 0 995 ۱۱-۱-۱۳۹۴ ۱۰:۱۲ صبح
آخرین ارسال: surfer86
  حل مشکل Pess 2012 و ارور بیرون پریدن هنگام انتخاب آواتار در ویندوز سون 7 admin 5 4,725 ۲۵-۷-۱۳۹۳ ۰۸:۰۷ عصر
آخرین ارسال: pedrampc68
  آموزش قرار دادن برنامه ها و بازی ها در فایروال admin 2 2,018 ۳-۷-۱۳۹۳ ۱۱:۳۱ صبح
آخرین ارسال: abasmarofi
  پوشاکان pooshakan 0 1,123 ۲۴-۴-۱۳۹۳ ۰۹:۴۰ صبح
آخرین ارسال: pooshakan


درباره ایران فروم

تالار گفتگوی ایرانیان از سال 1387 هجری شمسی فعالیت خود را آغاز کرده و هم اکنون با بیش از 850.000 کاربر ثابت بزرگ ترین تالار گفتگوی فارسی زبان در جهان می باشد.

برای سفارش تبلیغات در ایران فروم کلیک کنید

لینک دوستان

لینک دوستان

لینک دوستان