http://www.ads.iran-forum.ir/banner/img/sarzaminblog.gif

ارسال پاسخ  ارسال موضوع 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
کودک آزاری ، غفلت از کودک و سوء استفاده جنسی از کودکان *** اکثر پزشکان نمیدانند وقتی
نویسنده پیام
مشخصات كاربر:
DeViL
مدیر پرتال ایران فروم
*****
ارسال ها:11,815
محل سکونت : کرمان آفلاین
تاريخ ثبت نام: ۱۳ فروردين ۱۳۸۸
عضو شماره:85
اعتبار: 26
   
سپاس ها 0
سپاس شده 34 بار در 30 ارسال
ارسال: #1
کودک آزاری ، غفلت از کودک و سوء استفاده جنسی از کودکان *** اکثر پزشکان نمیدانند وقتی

*****این
مقاله به بررسی یک مشکل اجتماعی در تمامی کشورهای جهان می پردازد.ما سعی
کرده ایم نظرات شخصیت های گوناگون با تحصیلات و تخصص های گوناگون و طرز
تفکرهای مختلف رابیان کنیم. اعتقاد ما برآن است که کودک آزاری یک
مشکل برای تمامی جوامع بشری است .دین اسلام همچون تمامی ادیان آسمانی حامی
تمامی انسانها از جمله اطفال می باشد . اگر مشکلی در رابطه با اطفال در
جوامع گوناگون وجود دارد از ما انسان ها و قوانین مان و عدم توجه ما به
مشکلات است . کودکان در تمامی کشورهای جهان نیاز به حمایت و توجه خاص
دارند.برای آنکه هیچگونه حساسیتی به این گزارش در جوامع گوناگون و نزد
گروه های فرهنگی مختلف بوجود نیاید ما در ابتدا  تازه ترین آمار تجاوزات
جنسی در آمریکا به کودکان را به نقل ازانجمن پزشکی امریکا بیان می کنیم 
 .
آمار و ارقام گزارش شده در آمریکا، بسیار نگران‌کننده و تکاندهنده به نظر
می‌رسد. تازه‌ترین گزارش آماری منتشره در امریکا در خصوص افزایش آمار
تجاوزات جنسی نشان می‌دهد: سالانه یکهزار و ۵۰۰ کودک در آمریکا در
اثر تجاوزات جنسی جان خود را از دست می دهند ، و این آماری است که از
کتابخانه انجمن پزشکی این کشور منتشر شده است.

همچنین هر سال، بالغ بر ۱۴۰ هزار مورد جراحت علیه کودکان در جریان تجاوزات
جنسی به ثبت می‌رسد و در کل، سالانه رقم ۷/۱ میلیون تجاوز جنسی در سراسر
آمریکا گزارش می‌شود.

آمار نگران کننده دیگری حاکیست از هر ۴ زن در آمریکای شمالی، یک تن، در دوران کودکی مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است.

انجمن پزشکی آمریکا نیز در گزارش آماری خود آورده است: سالانه بیش از ۲
میلیون مورد تجاوزات جنسی علیه کودکان و نیز غفلت و مسامحه در خصوص آنها
صورت می‌گیرد؛ اما زمانی که پای آمار مربوط به مرگ و میر به میان می‌آید،
ارقام نگران کننده‌تر می‌شوند؛ چراکه سالانه یکهزار و ۵۰۰ کودک آمریکایی
دلیل شدت تجاوزات جنسی جان می‌سپرند و این رقم ۶/۱ مرگ در هر ۱۰۰ هزار مرگ
را تشکیل می‌دهد. لازم به ذکر است در این مقاله منظور از کودک آزاری طبق
تعاریف علمی ، تمام موارد خشونت نسبت به کودکان  شامل: “ سوء استفاده جنسی
در منزل و خارج از خانه، تنبیه جسمی و تحقیر کننده در منزل و مدرسه و محیط
کار، محدودیت‌های فیزیکی برای کودکان در منزل، خشونت پلیس، سوء رفتار و
غفلت از جانب نهادها و گروه‌های خیابانی یعنی در مکانهایی که کودکان کار و
زندگی می‌کنند و نهایتا قتل‌های ناموسی” را شامل می گردد.

 
دفتر پیگیری اخبار اجتماعی ” سایت پزشکان بدون مرز”

کودک
آزاری مسئله ای جدی وشایع می باشد که در قانون ایالتی و فدرال ایالات
متحده و همچنین در قوانین مدنی کلیه کشورها اروپایی و تعدادی از کشورهای
آسیایی به آن توجه شده است و نیز مسائل مربوط به آن قید گردیده است.
متاسفانه در کشورهای اسلامی با توجه به نوع فرهنک و بینش اکثر کشورها سعی
در نفی این مورد و نادیده گرفتن این مسئله دارند.
قانون
، ” کودک آزاری و غفلت از توجه به آنها را” چنین تعریف کرده است: آسیب
رساندن جسمی یا روانی..سوءاستفاده جنسی..غفلت عمدی از توجه  ، و بدرفتاری
با یک کودک زیر ۱۸ سال  ، بوسیله کسی که مسول، و سرپرست اقتصادی آن کودک
می باشد به گونه ای که سلامتی و رفاه کودک در معرض آسیب قرار گیرد و یا
آسیب ببیند.
در بیشتر موارد کودک آزاری را
باید به عنوان نشانه ای از یک اختلال در کل خانواده تلقی کرد. تنها با درک
عواملی که در رویداد چنین امری دخیل هستند میتوان اقدام منطقی برای رفع آن
انجام داد.
بر حسب منبع
اطلاعات و نوع تعریف.. تخمین هائی مربوط به میزان وقوع (انسیدانس) کودک
آزاری متفاوت میباشد. چنین گزارش میشود که سالانه یک درصد کودکان مورد
آزار قرار می گیرند. تقریبا دو سوم موارد.. آزار جسمی را شامل میشود.. یک
چهارم سوء استفاده جنسی..۵% ناتوانی در رشد به علت غذا ندادن به طفل و در
صد های کمتری به علل دیگر نظیر: غفلت در رسیدگی به بیماری کودک.. عدم
مراقبت آشکار از طفل.. مسموم کردن یا دوا خوراندن تعمدی به کودک و آزار
عاطفی شدیدبوده است.

برپایه بررسی های خانه به خانه در امریکا ۴-۱ میلیون مورد کودک آزاری در سال تخمین زده میشود. در
موارد زیر احتمال گزارش کودک آزاری کمتر است: کودک از خانواده ای سفید
پوست و مرفه باشد.. مادر متهم به آزار کودک باشد.. آزار بیشتر جنبه عاطفی
داشته باشد تا جسمی ؛ .
ممکن
است پزشکان ازگزارش موارد کودک آزاری خود داری کنند زیرا دوست ندارند..به
عنوان متهم کننده مردم قملداد شوند و از آنجا که نقش سنتی آنها به عنوان
امداد گری مهربان است.. این عمل مخالف با تصوری است که از خود دارند. در
پاره ای موارد دیگر نیز علت آن است که نمی خواهند وقت زیادی صرف کنند.. یا
از حضور در دادگاه یا عدم اطلاع در باره قانون نگرانند و بالاخره برخی
پزشکان نمیدانند وقتی حدس کودک آزاری زده میشود چه باید کرد. قوانین مربوط
به گزارش موارد کودک آزاری سعی دارد ، با تمهیداتی از این خودداری پزشکان
جلوگیری کند: گزارش موارد مشکوک به کودک آزاری اجباری است. پزشکان از هر
گونه اقامه دعوی در ارتباط با گزارشی که با نیت خیر خواهانه بدهند، مصون
خواهند بود و قانون مقرر داشته است که مسولیت تشخیص کودک آزاری و صحت وسقم
آن برعهده موسسه حمیات از کودکان و نه پزشک معالج است. بنا براین برای
آنکه رابطه پزشک با خانواده بیمار قطع نشود.. میتواند اظهار کند که وی
مطابق قانون موظف به دادن گزارش در مورد کودک آزاری بوده ؛ و هدفش صرفا
ارائه کمک و یافتن راههائی برای پیشگیری ازهرگونه آسیب احتمالی بوده است.
بعضی خانواده ها..با خشم و عصبانیت ، واکنش نشان میدهند.. اما بقیه فرصتی
را که برای حل مشکل آنها پیش آمده مغتنم میشمارند.
برای
یافتن موارد نه چندان واضح کودک آزاری؛ پزشک باید متوجه نشانه های خفیف تر
باشد و برای گرفتن شرح حال و انجام معاینه بالینی دقیق وقت بگذارد. چون
تعیین اینکه آیا رسیدگی به گزارش هر مورد ضروری است یا نه، ممکن است از حد
وقت یا مهارت پزشک افزون باشد؛ و استفاده از یک مددکار اجتماعی که درامور
مربوط به کودک آزاری تخصص دارد یا ترجیحا یک گروه متخصص این امور ارجح است.
تخمین
های محافظه کارانه نشان میدهد که ۲-۱ درصد کودکان در ایالات متحده زمانی
در طول دوران کودکی مورد آزار فیزیکی قرار گرفته اند. و ۱۰% جراحاتی که در
یک بخش اورزانس بیمارستانی در بچه های زیر ۵ سال دیده میشود به علت کودک
آزاری است. تقریبا یک سوم موارد آزار فیزیکی در بچه های زیر یک سال و یک
سوم دیگر در سنین یک تا شش سالگی عارض میشود. سالانه حدود ۲۰۰۰ کودک در
ایالات متحده به علت آزار فیزیکی میمیرند. آزار دهنده ها در ۹۰% خویشاوند
کودک ؛  در ۵% موارد دوست مذکر مادر ؛ در ۴% موارد پرستار غیر خویشاوند ؛
و ۱% موارد برادر یا خواهر طفل میباشد.
آزار فیزیکی
معمولا در یک محیط پر استرس رخ میدهد.. و اغلب برخی رفتار های کودک مثل
گریه مداوم، خیس کردن ، یا کثبف کردن شلوارش ،  ریخت و پاش یا نافرمانی
کودک منجر به این عمل میشود. کمتر از ۱۰% والدینی که اقدام به زدن فرزند
خود میکنند شخصیت سایکوتیک یا جنائی دارند.
بعضی تظاهرات
بالینی کودک آزاری فیزیکی کاملا واضح و آشکار است. کبودی بوسیله اجسام
کند(blunt) ، کمر بند ، طناب ، سیلی ، نیشگون ، کوشش برای خفه کردن ،  گاز
گرفتن ایجاد میشود. سوختگی با سیگار اطو ، ظروف داغ و یا به زور فرو بردن
طفل در آب جوش ایجاد می گردد. یک ناحیه مدور سوختگی را که محدود به سرین و
اعضاء تناسلی باشد و دست ها و پاها را گرفتار نکرده باشد نمی توان به
سوختگی ناشی از سقوط یا وارد شدن اتفاقی در یک وان آب داغ نسبت داد.
با
این وجود معمولا وضعیت کودکی که مورد آزار قرار گرفته چندان واضح نیست؛
 کبودی-سوختگی و شکستگی ممکن است اتفاقی باشد و اغلب هم به همین عنوان
بدون در نظر گرفتن علل دیگر از آن میگذرند. کبودی های اتفاقی بیشتر روی
پیشانی جلوی تیبیا ، و برآ مدگی های استخوانی دیده میشود. کبودی هایی که
محدود به سرین یا کمر باشد ، شایعترین علتش آزار بدنی است.

پورورای آنا فیلاکتوئید(henoch- schoenlien)
 ممکن
است با اکیموز روی ناحیه سرین تظاهر کند. اما معمولا پورپورای با علت
ارگانیک ؛ توزیع محدود پورپورای ناشی از کودک آزاری را ندارد. ترمیم
سوختگی ناشی از سیگار میتواند با زرد زخم یا درماتیت اتوپیک یا تماسی
اشتباه شود.
بعضی از
تظاهرات کودک آزاری شدید ممکن است اصلا این تشخیص را مطرح نکند. هماتوم
ساب دورال که به واسطه ضربه های ارتعاشی. شدید وارده بر سر و پارگی عروق
مغزی ارتباطی(bridging crebral vessels) ایجاد می شود ممکن است بدون وجود
آسیب جمجمه یا پوست سر بوجود آید. آسیب های جدی شکم ممکن است در اثر تحت
فشار قرار گرفتن یا کوبیده شدن شکم ایجاد شود( مثل پارگی کبد ، طحال ،
 روده یا عروق خونی ، پانکراتیت تروماتیک یا هماتوم داخل جدار ).

کودکانی که چنین آسیب هائی دارند ، ممکن است یا علائم یک شکم حاد مراجعه
کنند اما ممکن است هیچ نشانه ای از ضربه خارجی و مشکوک به کودک آزاری دیده
نشود.
وقتی
جراحت مشخصه( پاتوگنومیک) کودک آزاری نیست ؛  شرح حال از اهمیت بسیار
برخوردار میشود. شرح حال گیرنده باید بکوشد که شنونده خوبی باشد.. ودر عین
حال از اظهار نظرهای همراه با قضاوت خودداری ورزد. پس از شروع مصاحبه با
یک مکالمه عمومی و در محیطی آرام،  باید کانون مصاحبه جزئئیات چگونگی
رخداد آسیب کودک باشد. سوال اصلی این است که آیا توضیح افرادخانواده در
باره جراحت کودک با یافته های فیزیکی مطابقت دارد یا نه؟ و آیا همه اعضاء
فامیل منجمله خود کودک مجروح به یک شکل قضیه را توضیح میدهند یا نه؟ اگر
کودک به حدی بزرگ باشد.. که بتوان با او مصاحبه کرد..باید بتنهائی با او
به گفتگو نشست. مصاحبه کننده بایدنسبت به ترس یا احساس گناه در کودک خیلی
مراقب باشد.
توصیف جراحت و تعیین علت احتمالی آن کار ساده
ای است. وقتی تشخیص کودک آزاری مطرح میشود ، باید وضعیت خانواده و محیط
اجتماعی کودک دقیق و کامل ارزیابی شود تا در تصمیم گیری اقدامات درمانی
بعدی راهنما باشند.وقتی جراحات کودک بسیار زیاد است..باید اورا در
بیمارستان بستری کرد. همینطور گاهی برای حفظ امنیت کودک بستری کردن او در
بیمارستان تا زمانی که مطمئن شویم بازگشت به خانه یا محیط جانشین خانه
برای کودک خطری ندارد ؛ ضرورت می یابد.


***سوء استفاده جنسیدر
این آسیب ؛ کودک درگیر فعالیت جنسی میشود که اغلب خود از آن چیزی نمیفهمد
و به انجام آن رضایت ندارد.این معنا شامل طیف وسیعی از رفتار های جنسی است
که میتواند هم در بین خانواده و فامیل و هم در بین غیر وابستگان رخ دهد.
مثلا عورت نمائی ( exhibitionism) ؛ دستمالی کردن ( fonding) ، نقاشی یا
نوشته در باره مسائل جنسی کودک (child pornogeraphy)، و تماس های جنسی
دهانی. و مقعدی و تناسلی.
 برخی
وازه سوء استفاده جنسی را در مورد تماس جنسی به جبر بین قربانی و مرتکب
نسبت میدهند ؛ و اصطلاح بدبکار گیری جنسی(sexual misuse) را در مواردی
بکار میبرند.. که با تحریک جنسی نامتناسب با نقش او در خانواده مواجه
میشود. زنا با محارم و نزدیکان(incest) ، نوعی سوء استفاده جنسی است که در
آن آمیزش و مقاربت بین خویشاوندان نزدیک اتفاق می افتد. آزار رساندن(
molestion) ، نوعی دیگری از سوء استفاده جنسی می باشد ؛ که توسط افراد
غریبه صورت میگیرد. و ممکن است با مقاربت همراه باشد. تجاوز به عنف( rape)
به تماس جنسی با جبر و زور اطلاق میشود. حمله جنسی ( sexual assult) تماس
دهانی ، دستی ویا تناسلی با دستگاه تناسلی قربانی  ،یا عامل ارتکاب می
باشد که ممکن است وحشیانه و با زور انجام گیرد. اعمالی که در میان کودکان
هم سن رفتار طبیعی ناشی از کنجکاوی جنسی قلمداد می شوند . در صورت وجود
اختلاف سنی بین کودکان به عنوان سوء استفاده با بد بکار گیری جنسی تلقی می
گردند.
سالانه حد اقل ۲۵۰۰۰۰ مورد سوء
استفاده جنسی در ایالات متحده رخ میدهد که در مورد ۳-۱ در صد کودکان این
اعمال به شدیدترین شکل یا بطور مکرر صورت میگیرد. اکثریت متجاوزین جنسی که
تشخیص داده می شوند ، مذکر هستند و در این میان حدود ۲۰% نوجوان می باشند.
تشخیص علائم بالینی سوء استفاده جنسی مشکل تر از تشخیص علائم کودک آزاری فیزیکی است.
علائم
هشدار دهنده اولیه : شامل تقلید اعمال جنسی باعروسک ها ،  کشیدن اندام
تناسلی در نقاشی ها ، لاس زدن زودتر از موعد( precocious flirtation) و به
زبان آوردن مطالبی در ارتباط با آزار رسانی  جنسی در مفهوم کلی آن میباشد.
اظهارات مستقیم و بی پرده کودکان در باره رفتار تجاوز گرانه و آزار
رساننده باید جدی تلقی شوند. اکثر کودکانی که دچار سوء استفاده جنسی شده
اند به سبب احساس ترس و گناه از افشاء آن اکراه دارند. اکثر کسانی که چنین
اظهاری را میکنند.. بعدا آن را تکذیب میکنند. بسیاری از مشکلات رفتاری غیر
اختصاصی مانند اختلالات خوابیدن و غذا خوردن ، اشکال در اعمال مدرسه ،
 هراس ها ، افسردگی ،  رفتار های نمایشی و واکنش های تبدیلی( convertion
reactions) و خود کشی ممکن است با سوء استفاده جنسی همراه باشد.
وجود
صدمات تناسلی و مقعدی یا بیماری های مقاربتی( مثل سوزاک- سیفلیس-
لنفوگرانولوم ونروم- تریکو مونیاز- هرپس تناسلی- وعفونت های کلامیدیائی) ،
 در کودکان قبل از سنین بلوغ قویا مسئله سوء استفاده جنسی را مطرح می
سازد. عفونت های راجعه دستگاه ادراری ،  وازینیت غیر اختصاصی مکرر ، زگیل
های تناسلی ، یا حاملگی زودرس نیز از نتایج سوء استفاده جنسی هستند.
اگر
مصاحبه افرادی دیگر( نظیر مددکاری اجتماعی- مددکار حمایت از کودک – یا
پلیس) با کودک لازم میباشد. بهتر است که یک جلسه مصاحبه مشترک جهت فهمیدن
جزئیات ماجرا تشکیل داده شود. در صورت امکان باید از اطاقهای مشاهده و ضبط
ویدئوئی مصاحبه ها استفاده نمود. باید با مسولین مربوطه در رابطه گرفتن
رضایت نامه ،  داشتن اطمینان و قابل قبول بودن شواهد بدست آمده با استفاده
از چنین شیوه هائی مشورت شود. پرسش ها باید حتی المکان باز باشد ، و در
ضمن از آنها نتیجه گیری نشود.

استفاده از عروسک هائی که دارای اندام هائی هستند که مورد سوء استفاده
جنسی قرار میگیرند ،  نقاشی یک فرد یا فامیل ، و اسباب بازی برای انجام
مصاحبه کمک کننده می باشند. روشن ساختن اصطلاحات جهت اطمینان مصاحبه کننده
از درک صحیح کودک و همچنین رابطه متقابل اغلب ضرورت می یابد. اگر دختری
بالغ شده باشد ،  باید در مورد چگونگی قاعدگی از اوسوال شود. 
معاینه
فیزیکی اغلب پس از یک مصاحبه ظریف و اطمینان بخش برای کودک و پزشک آسان تر
است. اگر معاینه قبل از کسب اطلاعات دقیق انجام گیرد ، پزشک جهت هدایت
معاینه ؛ حداقل به شرح حال مختصری نیازدارد. نکات بسیار مهم شامل نوع و
زمان وقوع عمل تجاوز کارانه  و وقایع بعدی که ممکن است باعث از بین رفتن
یا تغییر شواهد شود. حمام کردن ادرار کردن دفع مدفوع مسواک زدن دندان ها
یا عوض کردن لباسها می باشد.اگر وقت کافی جهت پرسیدن سوالات حساس و دقیق
نباشد ؛ بهتر است که اینگونه اطلاعات ازفرد دیگری غیر از کودک پرسیده شود.
معاینه باید همانند یک معاینه کلی صورت بگیرد. فقط در حین انجام آن توجه
خاصی به شواهد آزار بدنی ، تروما ،  یا وجود خون یا منی ( semen) روی
قسمتهای بدن یا لباس شود.

پیش از بلوغ در دختران وضعیت سجده( knee- chest- position) ، دید بهتری از
وازن و مقعد بدست می دهد ؛  حال آنکه پس از رسیدن به بلوغ ،  وضعیت
لیتوتومی مناسب تر است. معاینه بدن ، ولباس با نور چراغ وود جهت مشاهده
فلورسانس اسپرم توصیه میشود. بسیاری از بیمارستانها در بخش های اورزانس
خود جهت جمع آوری نمونه دارای پروتوکل ها و کیت های استانداردی هستند که
با همکاری موسسات قضائی تهیه شده اند.
در
طی ۷۲ ساعت پس از مقاربت با دادن دو قرص نورزسترول و اتینیل
استرادیول(ovral)  در زمان معاینه و دوتای دیگر در ۱۲ ساعت بعد ،  میتوان
از حاملگی جلوگیری کرد. پزشک در جریان ارزیابی  فوری عملکرد کودک و
خانواده اش ، محیط اجتماعی خانواده و نیاز آنها به خدمات عمومی به کمک
مددکاران اجتماعی و احتمالا متخصصین بهداشت روانی نیاز دارد. کودک قربانی
احتیاج به مشاوره های گسترده دارد. بستری کردن در بیمارستان جهت درمان
آسیب ، بررسی سلامت روانی ،  جهت درمان یا اطمینان بخشیدن از لحاظ ایمنی
توصیه میشود. متعاقب سلامت کودک و خانواده اش و همچنین چگونگی خدمات ارائه
شده به آنها تحت کنترل قرار میگیرد وارتباط نزدیک بین متخصصین درگیر در
مراقبت و بررسی خانواده حفظ میشود. پی گیری طبی از لحاظ درمان کافی صدمات
و عفونت ها صورت میگیرد. آزمایش سرولوزی جهت بررسی سیفلیس باید پس از ۶
هفته تکرار شود.


  بر اساس آمارانجمن پزشکی امریکا، تنها در سال گذشته، ۸۰۰۰ خشونت خانگی ثبت شده که ۱۰۰۰ مورد آن کودک آزاری بوده است.  
حال پس از این بررسی مشروح از وضعیت کودک آزاری در امریکا به وضعیت کودک آزاری در ایران می پردازیم : در حالی که بنظر می رسد معضل کودک آزاری در ایران نیز وضعیتی بحرانی یافته است، آیت الله صانعی مرجع سرشناس شیعه، به صراحت کودک آزاری را “حرام” و از “گناهان کبیره” خوانده است.  

رسانه
ها در ایران به تناوب اخبار کودک آزاری و سوء استفاده از کودکان را منتشر
می کنند، با این حال پژوهش های منتشر شده حاکی است در مقابل یک مورد کودک
آزاری که فاش می شود، حداقل ۲۰ مورد دیگر پنهان می ماند.

کارشناسان حقوق کودک در ایران می گویند علت اصلی بروز کودک آزاری، غفلت و کم توجهی والدین و جامعه به کودک است.

عواملی
مانند ناآگاهی والدین از رفتار درست با فرزندان، بیکاری، اعتیاد و مشکلات
خانوادگی از مهمترین عوامل بروز و شیوع گسترده این معضل اجتماعی در ایران
عنوان شده اند.

از
سوی دیگر نکته ای که محققان اجتماعی بر آن تاکید دارند ابهامات قانونی در
برخورد با کودک آزاران، خصوصا والدینی است که در رابطه با فرزندان خود
مرتکب خشونت می شوند.

به
گفته کارشناسان حقوقی، مشخص نبودن محدوده “تأدیب و تنبیه” و نامشخص بودن
“حد متعارف” در مواد قانونی مذکور “دست قاضی را در زمان لازم برای صدورحکم
بسته” و “دست والدین غیر مسئول و خشن را برای اعمال خشونت” باز گذاشته
است. 
 

       

پژوهشگران، انواع آزار کودکان را در چهار حیطه آزارهای جسمی، آزارهای جنسی، آزارهای عاطفی و نادیده گرفتن کودکان طبقه بندی می کنند.

وضع اضطراری 

بر
اساس آمار، تنها در سال گذشته، ۸۰۰۰ خشونت خانگی ثبت شده که ۱۰۰۰ مورد آن
کودک آزاری بوده است. در مهر ماه سال ۸۴ مدیر کل امور اجتماعی وزارت ارشاد
اعلام کرد کودک آزاری به مرحله “اضطرار” رسیده است.

تحقیقات
نشان می دهد بیش از ۹۰ درصد کودک آزاری ها در محیط خانه اتفاق می افتد.
پدران با ۵/۴۸ درصد، بالاترین و مادران با ۳/۲۸ درصد در ردیف بعدی عاملان
کودک آزاری جسمانی در خانواده های کودک آزار معرفی شده اند.

نتایج
یک نظرسنجی حاکی است ۵۰ درصد والدین ایرانی معتقدند تنبیه برای کودک لازم
است و ۴۰ درصد والدین نیز به تنبیه بدنی گرایش دارند.

از
سوی دیگر، پژوهشی که بر روی ۵۸۵ “کودک کار” خیابانی در گروه سنی ۶ تا ۱۸
سال و به منظور اطلاع از وضعیت زندگی این کودکان صورت گرفته، بیانگر این
واقعیت است که بیش از ۵۰ درصد این کودکان توسط اعضای خانواده و یا صاحبان
کار خود، در محل کار مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند.

ابهامات قانونی

از
سوی دیگر نکته ای که محققان اجتماعی بر آن تاکید دارند ابهامات قانونی در
برخورد با کودک آزاران، خصوصا والدینی است که در رابطه با فرزندان خود
مرتکب خشونت می شوند.

بر
اساس قوانین فعلی، “اقدامات والدین و اولیاء قانونی و سرپرستان صغار و
محجورین که به منظور تأدیب یا حفاظت آنها انجام می گیرد مشروط به اینکه
اقدامات مذکور در حد متعارف، تأدیب و محافظت باشد جرم نیست”، همچنین هرچند
ماده ۱۱۷۹ قانون مدنی به والدین “حق تنبیه” کودک خود را می دهد ولی تاکید
می کند که به استناد این حق نمی توانند فرزند خود را “خارج از حدود تأدیب”
تنبیه نمایند.

به
گفته کارشناسان حقوقی، مشخص نبودن محدوده “تأدیب و تنبیه” و نامشخص بودن
“حد متعارف” در مواد قانونی مذکور “دست قاضی را در زمان لازم برای صدورحکم
بسته” و “دست والدین غیر مسئول و خشن را برای اعمال خشونت” باز گذاشته است.

در همین حال برخی نیز این معضل را از زاویه نگاه دین اسلام بررسی کرده و با “استفتاء” از روحانیون شیعه نظر آنان را جویا شده اند.

خبرگزاری
دانشجویان ایران در همین زمینه و برای روشن کردن نگاه اسلام به نحوه‌
تربیت کودکان و حق پدر و مادر در تنبیه کودکان برای جلوگیری از رفتار
ناشایست آنها و همچنین حق کودک به عنوان یک انسان، در استفتاء از مراجعی
چون مکارم شیرازی،‌ صانعی، موسوی اردبیلی، صافی گلپایگانی و نوری همدانی،
نظر آنان را پرسیده است.

پاسخ اغلب این مراجع مسلمان شیعه حاکی از تایید اعمال تنبیه کودک توسط والدین است بدون آنکه نحوه و میزان آن را روشن کرده باشند.

موسوی
اردبیلی در پاسخ ایسنا گفته است: “تنبیه بدنی مناسب کودکان در بزهکاری با
شخصیت آنها منافات ندارد بلکه موجب ساختن شخصیت آنان می‌شود و به همین جهت
است که باید با صلاح ‌دید حاکم شرع باشد تا در میزان و مقدار آن افراط و
تفریط نباشد”.

صافی
گلپایگانی نیز “تأدیب فرزندان” را بر”پدر” لازم می داند ولی آن را به آنچه
“شارع مقدس” اجازه داده، محدود می کند. وی تاکید می کند تنبیه باید به
نحوی باشد که موجب “دیه” نشود.

در
مقابل، آیت الله صانعی تنها مرجعی بوده که با قاطعیت و بدون هرگونه شرطی،
آزار کودکان را “حرام” اعلام کرده است. وی در بخشی از پاسخش می گوید:
“آزار کودکان از طرف والدین جایز نبوده و نیست و کودک ‌آزاری از طرف آنها
در شرع مقدس حرام و معصیت می‌باشد”.

وی
همچنین گفته است: “به حکم اطلاق ادله، حرمت ظلم و اذیت فرقی بین ایذاء
جسمی و روحی نمی‌ باشد و هر دوی آنها حرام است و مرتکبش به علاوه لزوم
جبران خسارت و ضرر وارده به کودک همانند ضرر به دیگران، مستحق تعزیر هم می
‌باشد.”

کارشناسان
امور اجتماعی بعید می دانند در نبود یک “برنامه اجتماعی همه جانبه” و
“اراده ای برای مبارزه با این مسئله”، صرف اعلام چنین نظراتی بتواند موجب
تغییر قانون شود یا افراد ناآگاه و یا دارای اختلالت روانی را، از آزار
کودکان برحذر دارد.

کارشناسان در خوشبینانه‌ترین حالت معتقدند از هر ۱۰ کودک یک نفر مورد آزار و اذیت قرار می‌گیردهرروز کودکان بیشتری مورد آزار و اذیت جسمی و حتی جنسی قرار می گیرند

در غیاب قانونی مدون برای جلوگیری از کودک آزاری هر روز کودکان بی‌شماری
مورد آزار و اذیت‌های مختلف قرار می‌گیرند تا حقوق و سلامت کودکان روز به
روز و بیش از پیش نقض شود. حالا سال‌هاست که رسانه‌ها مداوم از برگزاری
دادگاه‌هایی خبر می دهند که در آن به اتهام والدین درباره ضرب‌‌و جرح
کودکان رسیدگی می‌شود. اما معمولا پایان خبرها چندان خوشایند نیست چرا که
معمولا به تبرئه یا نهایتا تذکری نه چندان جدی به والدین ختم می‌شود.

حمید مقدم‌فر، وکیل داد‌گستری علت این ماجرا را مشکل قانونی می‌داند و
می‌افزاید: ” قانون حمایت از حقوق کودکان در موارد بسیاری نیاز به بازنگری
دارد.” این وکیل دادگستری ادامه می‌دهد: “در این میان یک قشر دیگر از
کودکان- مثل کودکان بی‌سرپرست- به علت عدم نظارت کافی دولت مورد آزار و
اذیت‌های بی‌شمار دیگری قرار می‌گیرند.” وی تاکید می‌کند: “کودکان با توجه
به اینکه قشر آسیب‌پذیری هستند نیازمند حمایت بیشتری هستند اما این مسئله
فقط هم با قانون محقق نمی‌شود چرا که فرهنگ درستی وجود ندارد، بنابراین ما
نیازمند فرهنگ‌سازی گسترده‌ای هم هستیم.”  این وکیل دادگستری معتقد است:”
در صورتی که به پلیس فعلی امتیازات بیشتری داده شود و آموزش‌های لازم نیز
صورت گیرد نیازی به تشکیل پلیس کودک و ایجاد هزینه‌های اضافی بر دوش دولت
نداریم؛ پلیس فعلی با کسب اطلاعات روانشناسی کودک و بدست آوردن امتیازات
بیشتر می‌تواند در زمینه‌ مسائل کودک اقدامات خوبی انجام دهد، چرا که بحث
مهم وجود مرجعی برای حمایت درست از کودکان است.”

مقدم‌فر می‌گوید: ” ابتدا باید آموزش‌های لازم به کودکان برای دفاع از
حقوق خود و خانواده‌های آنان برای تعدی نکردن به حقوق کودکانشان داده شود
و بعد از این موارد باید موارد قانونی برای دفاع از حقوق کودک و ایجاد
پلیس در این زمینه مطرح شود.”  در همین زمینه ایسنا هم نظرات یکی از اعضای
کمیسیون اجتماعی مجلس را منعکس کرده است: در ارتباط با حقوق کودک و
خانواده، ایران عضو کنوانسیون حقوق کودک است و در این زمینه با (یونیسف)
هم قراردادی دارد. همین حرف‌های ثروتی نشانگر اوج مشکل است که یونیسف هم
قراردادی با ایران در زمینه حقوق کودک دارد اما آنها هم نمی‌توانند نقش
چشمگیری در جلوگیری از به خطر انداختن سلامت کودکان ایفا کنند.

موسی‌الرضا ثروتی البته اعتقاد دارد که باید به مجازات والدین و اطرافیان
کودک آزار دیده مبادرت کرد اما:”من عقیده ندارم که ما در مورد حقوق کودک
نقص قانونی داریم. اتفاقا قوانین مناسبی هم وجود دارد.” این نماینده مجلس
با تاکید به اینکه وضع کودکان ایرانی روز به روز بدتر می‌شود به نکته
عجیبی هم اشاره می‌کند: ” اوضاع چندان هم بد نیست ما حتی در جلسه‌ای که با
حضور نماینده‌ یونیسف داشتیم از او خواستیم در جهت حمایت از حقوق کودکان
عراقی، فلسطینی و افغانستانی‌ هم اقداماتی انجام دهد. در ایران مشکل جدی
نداریم؛ ‌البته بد رفتاری با کودکان گاهی مشاهده می‌شود که مهم‌ترین عامل
این بدرفتاری‌ها مشکلات اقتصادی جامعه و وجود والدین معتاد است.”
ولی‌دم حق قتل دارد؟!

اما مهم‌ترین نکته‌ای که این نماینده مجلس هفتم مطرح می‌کند بحث قتل کودک
به دست پدر است که وی آن را قابل پیگیری می‌داند و می‌افزاید: ” این کار
قتل نفس است مگر اینکه این کار تصادفی صورت گرفته باشد. قطعا اگر به عمد
فرزندی توسط پدر و مادر از بین برود، والدین طبق قانون قصاص خواهند
شد،‌ولی در مورد قتل غیرعمد چون ولی‌دم خود پدر بوده و رضایت دست وی است
مجازات شدید نیست. احکام فراوانی در مورد ضرب و شتم یا قتل کودکان توسط
والدین آنها وجود دارد که پدر و مادر را به مجازات رسانده‌اند، ‌ولی اگر
باز هم احساس شود که قانون در این زمینه نقص دارد با در میان گذاشتن آن با
نمایندگان مجلس آن را پیگیری خواهیم کرد.”

نماینده‌ مردم بجنورد در پایان تاکید می‌کند: ” اگر نیاز به اصلاحی در
قانون باشد مجلس آمادگی این کار را دارد، ولی بیشترین مشکل ما عدم اجرای
قانون است و سازمان‌های مربوط در این راستا کوتاهی می‌کنند. ”
ما کجا آنها کجا؟

در قوانین تمام کشورهای پیشرفته، کودک آزاری ماهیت جرمی مستقل را دارد و
هر گاه یکی از والدین یا هر دو کودک خود را مورد آزار و اذیت قرار دهند‌
به حکم قانون حضانت از آنها سلب خواهد شد. تکمله‌ای که به این قانون در
این کشورها زده شده است هم جالب است:”حتی اگر این آزار و اذیت تنها برای
تادیب کودک باشد.”

در ایران اما ماجرا کمی متفاوت است. روایت آن را از زبان یک کارشناس رسمی
دادگستری بشنوید: در قانون مدنی ایران به صراحت به پدر و مادر اجازه داده
شده است که برای تادیب و تربیت فرزند می‌توانند او را تنبیه کنند اما
متاسفانه قانون ما مصادیق و حد و حدود آن را تعیین نکرده است. شاید بروز
این اتفاقات در این چند سال اخیر و کشته شدن کودکان بر اثر آزار و اذیت‌ها
ثمره این نقص قانونی باشد و متاسفانه در دعاوی کیفری ما نسبت به این جرم(
پس از وقوع آن) به طور جدی توجه نمی‌شود و اگر مرتکب پدر باشد از آن جایی
که پدر در صورت قتل فرزند تنها به دیه محکوم خواهد شد(که این دیه در بیشتر
موارد توسط مادر دریافت نخواهد شد) ودر صورت وقوع جرم توسط دیگر اعضا
خانواده همچون مادر،دایی، عمو و… با رضایت ولی‌دم موضوع مرتفع خواهد شد.

بنابراین در کنار تمام موارد فوق نیاز به قوانین مشخص است تا جدای از
ماهیت و ارتباط شخص با کودک آسیب دیده و یا به قتل رسیده است بتوان از
کمیت اینگونه جرایم کاست. این دور تسلسل اما انگار تا همیشه و هنوز قرار
است ادامه داشته باشد تا راهی برای مرتفع کردن آن پیدا نشود.



بزرگ‌ترین مانع در مرتفع کردن مشکل کودک آزاری
نبودن آماری جامع از کودکان آزار دیده در کشور است. کودک آزاری به علت زیر
پوستی شدن در جامعه و در عین حال رواج یافتن، امکان تهیه آماری جامع را از
مسئولانی می‌گیرد که شاید این موضوع چندان هم برایشان مهم نباشد. به همین
علت است که معمولا اظهارات جنجال‌برانگیز در این رابطه را باید از زبان
مدیرانی شنید که حالا پسوند “سابق” را یدک می‌کشند. یکی از این مدیران
دکتر علم ‌الهدایی معاون پیشین بهزیستی است. علم‌الهدایی در گفت‌وگو با
سلامت و با بیان اینکه پیش از آنکه بخواهیم به کودک آزاری بپردازیم، باید
مفهوم کودک را تعریف کنیم می‌گوید: “از دیدگاه یونسکو افراد زیر ۱۸ سال
کودک محسوب می‌شوند اما در مفهوم ایرانی کودک به افراد ۲ تا ۴ ساله اطلاق
می‌شود.” علم‌الهدایی می‌افزاید: “اکثر افرادی هم که مورد اذیت‌وآزار قرار
می‌گیرند در همین رده سنی -‌یعنی ۲ تا ۴۱ ساله-‌قرار دارند. بنابراین ما
باید کودک آزاری را از دید ایرانی مورد بررسی قرار دهیم.” این کارشناس
مسایل اجتماعی که پس از استعفا از بهزیستی به استادی دانشگاه اشتغال دارد
تصریح می‌کند:”در مفهوم جهانی حتی عدم توجه به کودک هم، کودک آزاری به
شمار می‌رود. در ایران اما ما فقط به آزار جسمی توجه می‌کنیم.” ولی در
ادامه با تاکید به پیش رفتن کودک آزاری در ایران به سمت بحران
می‌افزاید:”در خوشبینانه‌ترین حالت ما می‌توانیم به عنوان نمونه بگوییم از
هر ۱۰ کودک ایرانی یکی مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد.” این حرف
علم‌الهدایی را دکتر سید هادی معتمدی مدیرکل آسیب‌های اجتماعی سازمان
بهزیستی، که حالا او هم مدتیاست پسوند پیشین را یدک می‌کشد، هم تایید
می‌کند. البته معتمدی اضافه بر حرف‌های او می‌گوید:”واقعا اگر آمار را از
هر ۱۰ کودک ایرانی یک نفر مورد اذیت و آزار قرار می‌گیرد.” را بخواهیم
بررسی کنم واقعا به این نتیجه می‌رسم که خیلی خوشبینانه است واقعا اگر
تمام جوانب کودک آزاری را مورد نظر قرار دهیم. قطعا به این نتیجه می‌رسیم
که آمار، خیلی از این حرف‌ها بدتر است.” این کارشناس آسیب‌های اجتماعی در
ادامه به راه‌اندازی شماره تلفن -۳۲۱ خط تلفن کودک- هم اشاره می‌کند: “این
خط تلفن با مشکلات بسیار زیاد به خاطر توجه به کودکانی تاسیس شد که مورد
آزار و اذیت قرار می‌گرفتند اما می‌خواهم بگویم به نظر من کودک آزاری در
ایران به اندازه همسر آزاری بحرانی نیست.” معتمدی در پایان تاکید
می‌کند:”تا به حال تمام تلاش‌ها برای تدوین آماری از وضعیت کودک آزاری در
ایران با شکست مواجه شده چون این معضل اجتماعی متاسفانه در خانواده‌ها
ریشه دوانده است.”
در
انتها هنوز این سوال باقی می ماند :  راه مقابله با کودک آزاری چیست؟”
قوانین کاملی در کشورهای اروپایی و امریکا در این رابطه نوشته شده اما
آمار کودک آزاری در تمام این کشورها به فاجعه نزدیک است . این کشورها هم
قانون دارند و هم با والدین برخورد قانونی می کنند ، اما آمارهایشان
تکاندهنده است . ایران وضعیت خوبی ندارد ؛ ولی افغانستان فاجعه است(وضعیت
اطفال را در این کشور نگران‌کننده می‌دانند. نیمی از جمعیت ‪ ۲۴‬میلیونی
این کشور کمتر از ‪ ۱۸‬سال سن دارند. همچنین ‪ ۲۶‬درصد کودکان کشور که پنج
تا ‪ ۱۴‬سال سن دارند ، نان‌آور خانه هستند و با خطر ربوده‌شدن و اجبار به
کارهای سخت روبه‌رو هستند. شماری از کودکان هم نیز به علت فقر اقتصادی
خانواده‌ها بامجازات فیزیکی در منزل روبه‌رو می‌باشند.  بیش از ‪ ۴۳‬درصد
کودکان افغان محصول ازدواج‌های اجباری در جامعه سنتی این کشور هستند. 
)
، کودکان فلسطینی دچار بدترین اختلالات روانی گشته اند ؛ کودکان عراقی به
تمام معنی حقوقشان پایمال گشته است ، فراموش نکنیم ارتش های اشغالگرهمراه
با نیروهای تروریستی ، کودکان و زنان عراقی را می گشند گویی هر دو طرف
درگیرجنگ، در یک نکته اتفاق نظر دارند و آن نابودی مردم است . آمار دقیق
در دست نیست اما حدود ۸۰% کودکان عراقی ۹۰% کودکان افغانی و ۱۰۰% کودکان
فلسطینی حقوقشان پایمال می گردد. نکته مبهم کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس
است . که حتی اجازه بررسی را به سازمانهای حامی کودکان نمی دهند و کشورهای
اروپایی و امریکا در مقابل آن “بصورت کاملا سیاسی ” سکوت می کنند  .
براستی:      ”چه باید کرد؟”


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
افزایش 400 تا 700‌درصدی ویزیت پزشکان طی 9سال اخیر
هزینه غفلت از بیماری‌های حرکتی بالاست
از ۸ ماهگی چه نوع غذایی به کودک بدهیم؟
رابطه جنسی ۱۳ فایده برای سلامتی بدن دارد
شیوع بیماری جنسی خطرناک‌تر از ایدز در ایران
همه چیز در مورد کودکان بد غذا
وضعیت امیدوارکننده دومین کودک مبتلا به ایدز تحت درمان در جهان
رابطه فعالیت جنسی با بیماری قلبی
مواد شیمیایی مضر برای مغز کودکان
تماشای تلویزیون تمایل کودکان به خوردن تنقلات را دوچندان می‌کند

۳-۱۰-۱۳۸۸ ۰۸:۲۳ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال پاسخ  ارسال موضوع 


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  تماس با گرده گیاهان سبب تشدید حساسیت‌های پوستی می‌شود tanaz 0 35 ۲۶-۱-۱۳۹۳ ۰۷:۴۴ عصر
آخرین ارسال: tanaz
  5 درمان طبیعی آلرژی tanaz 0 42 ۲۶-۱-۱۳۹۳ ۰۷:۴۳ عصر
آخرین ارسال: tanaz
  استرس باعث تجمع چربی در بدن شما می شود tanaz 0 34 ۲۶-۱-۱۳۹۳ ۰۷:۳۶ عصر
آخرین ارسال: tanaz
  با علائم کم خوني آشنا شويم tanaz 0 41 ۲۶-۱-۱۳۹۳ ۰۷:۳۳ عصر
آخرین ارسال: tanaz
  این نوشیدنی وزوز گوشتان را خاموش می‌کند tanaz 0 42 ۲۶-۱-۱۳۹۳ ۰۷:۳۲ عصر
آخرین ارسال: tanaz

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
به ایران فروم امتیاز دهید

به اين صفحه امتياز دهيد

با تشکر از حمايت شما