درود مهمان گرامی!   ورود   )^(   ثبت نام زمان کنونی: ۱۲-۶-۱۳۹۳, ۰۴:۱۸ صبح


 
پرداخت قبوض رویال بلاگ
سرزمین بلاگ حامد اسکندری

ارسال پاسخ  ارسال موضوع 
 
امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

حالت موضوعی | حالت خطی
معرفی مرغ عشق | طوطی سانان
نویسنده پیام
کاربر 10 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 15,439
تاریخ عضویت: ۲۲ شهريور ۱۳۸۹
اعتبار: 102
سپاس ها 1464
سپاس شده 887 بار در 597 ارسال
ارسال: #1
Bug معرفی مرغ عشق | طوطی سانان

مرغ عشق
مرغ عشق پرندهاي كوچك، رنگين و زيبا از خانواده طوطيهاي كوچك است. اين پرنده در طبيعت به كمك منقار قوي و شكل خاص انگشتان پاي خود ( دو انگشت رو به جلو و دو انگشت رو به عقب ) به راحتي از شاخه ها بالا ميرود. مرغ عشق پرندهاي اجتماعي است و در اسارت نيز بهتر است به صورت جفت نگهداري شود. فصل توليد مثل طبيعي مرغ عشق در جنوب استراليا تابستان ميباشد. اين پرنده در هر حفره مناسب و در دسترس تخمگذاري كرده و معمولاً براي آشيانه مواد خاصي را جمع آوري نميكند. اين پرنده بسيار ارزان است ونگهداري آن بسيار ساده ميباشد. خيلي زود اهلي ميشود و در رنگهاي جذاب و متنوعي يافت ميشود. انواع تاجدار آن نيزدر حال حاضر يافت ميشوند. نام اين پرنده در كشورهاي مختلف متفاوت است براي مثال در آمريكا به آن «پاركيت» و در انگلستان به آن «بادجريگار» و در مناطق ديگر جهان «طوطي استراليايي» ميگويند. اصولاً اين پرنده در زبان انگليسي چهار نام دارد كه اين نام­ها عبارتند از: parakeet, shell parakeet, budgie، common pet parakeet. نام اين پرنده در زبان عربي «البادجي» و «الدره الاسترالي» است كه ظاهراً نام «بادجي» تعريب نام انگليسي آن است.در مصر به اين پرنده «الطائر الطيب» گويندو در كشورهاي حوزه خليج فارس به آن «طائر الحب» ميگويند. در ايران متأسفانه در بين دارندگان پرندگان زينتي اين پرنده به نام «مرغ عشق» معروف است، ولي شايدبه جرأت مي توان گفت كه تمامي افراد به پرندهاي «مرغ عشق» مي گويند كه در دنيابه نام «باجريگار» مشهور است و مرغ عشق واقعي Lovebird در ايران معمولاً به نام «طوطي برزيلي» يا «طوطي كوتوله» ناميده ميشود. از اين رو براي جلوگيري از هرگونه سوء تفاهم، پرنده مذكور به همان نامي كه در فارسي بدان مشهور است ناميده ميشود و توجهي به نام انگليسي آن نميگردد. البته نام اين پرنده در منابع علمي فارسي به صورت « طوطي كوچك استراليايي»، «باجريگار» و « طوطي استراليايي» نيز آمده است كه تمامي اين نام گذاريها صحيح و معتبر است. قابل ذكر است كه اين پرنده بومي قاره استراليا بوده و استرالياييها به آن لقب «پرنده زيبا» داده اند. مرغ عشق پرندهاي مهاجر است كه در فصول مختلف سال از جايي به جاي ديگر مهاجرت مي كند و به هنگام فراواني آب و غذا، توليد مثل كرده و به تعداد فراوان زاد و ولد مي كند.


رده بندي علمي مرغ عشق

سلسله حيوانات Animal
شاخه مهره داران Vertebrata
رده پرندگان Aves
راسته طوطي سانان Psittaciformes
خانواده طوطيان Psittacidae
جنس مرغ عشق Melopsittacus
گونه مرغ عشق Melopsittacus undulates


تاريخچه پرورش مرغ عشق
مرغ عشق پرنده بومي مناطق خشك و بياباني استراليا است و از پنج ميليون سال پيش در جزاير استراليا و اقيانوسيه زندگي ميكرده است. جهان تا قبل از كشف قاره استراليا از وجود اين پرنده اطلاعي نداشت. مرغ عشق براي اولين بار در اواخر سال 1700 ميلادي به صورت گلههاي وحشي در استراليا مشاهده شد كه تعداد افراد اين گلهها به هزاران قطعه ميرسيد. نام انگليسي مرغ عشق «باجريگار» از كلمه بومي Betcherrygah گرفته شده است كه اين لغت در زبان بوميان استراليا به معني «غذاي خوب» ميباشد و شايد علت اين تسميه بدان جهت بوده است كه وجود اين پرنده در منطقه اي دليل وفور نعمت و غذاي فراوان در آن منطقه بوده است، زيرا كه اين پرنده در شرايط مناسب غذايي به شدت زاد و ولد نموده و گلههاي بزرگي به وجود مي­آورد. اين پرنده براي اولين بار در سال 1805 توسط «جورج شاو» مدير جانور شناسي موزه طبيعي بريتانيا شناسايي شد و در سال 1832 طبيعي دان « موزه لينه» كه «يوهان واگلر» نام داشت توضيحاتي در باره مرغ عشق منتشر كرد. در سال 1840ميلادي، زيست شناسي به نام «جانگولد»اين پرنده را از استراليا خارج كرد و به انگلستان برد. موج تقاضا براي اين پرنده موجب شد تا كشتي‌هاي زيادي دست به كار انتقال اين پرندگان به اروپا، مخصوصاً انگلستان، هلند و بلژيك بزنند. كشتي‌ها مرغ عشق‌ها را در دسته‌هاي چند ده هزارتايي حمل مي‌كردند. در طول سفر چند هفته‌اي، فقط تعداد اندكي از آنان سالم به اروپا مي‌رسيدند. به زودي اين پرنده اهلي شد و از طريق انگلستان به تمام دنيا منتقل شد. در سال 1846 براي اولين بار وارد كشور فرانسه شد و هشت سال بعد يعني در سال 1854 طبيعي دان فرانسوي «جان دلون» مقالهاي در خصوص تكثير، تغذيه و نگهداري مرغ عشق منتشر كرد. در سال 1859 نويسنده آلماني «كارل بوله» در نشريه پرنده شناسي آلمان مقاله مفصلي در باره مرغ عشق منتشر كرد. از نوشته هاي «بوله» چنين بر مي آيد كه مرغ عشق در آن زمان در تمامي شهرهاي بزرگ آلمان به عنوان حيوان خانگي رايج بوده است و بنا به گفته او مرغ عشق براي اولين بار در سال 1855 درشهر برلين آلمان توسط «گرفين شورين» تكثير يافت. مرغ عشق از سال 1860 به بعد در تمامي باغ وحشهاي آلمان وجود داشته و با موفقيت تكثير و پرورش يافته است. طي 50 سال، واحدهايعظيم تجاري به وجود آمدند كه هزاران قطعه از اين پرنده كوچك را براي دوستدارانپرندگان زينتي تكثير مي­كردند. در اواخر قرن نوزدهم واردات مرغ عشق به ارقام غير قابل تصوري رسيد. بنابر نوشته هاي «دبراساي» تنها در سال 1894 واردات پرندگان زنده به بنادر فرانسه بالغ بر يك ميليون و دويست هزار قطعه بوده كه در آن، واردات مستقيم به انگلستان و آلمان منعكس نشده است. قابل توجه است كه قسمت عمده اين پرندگان را مرغ عشق تشكيل ميدادند. در اوايل قرن بيستم، باغ وحشهاي متعددي در اروپا تأسيس شدند. مسلماً نقش اين باغ وحشها نيز در رواج پرورش مرغ عشق مؤثر بوده است. عليرغم اين كه اولين و بيشترين صادرات مرغ عشق از استراليا به انگلستان صورت گرفته و استراليا مستعمره انگلستان بوده است، اهلي كردن و خانگي كردن پرنده را هلنديها و بلژيكيها عملي ساختند. پرورش و نگهداري حيوانات خانگي در اين زمان در هلند و بلژيك بسيار توسعه يافته بود. باغ وحش شهر «آنتورپن» در بلژيك نيز خيلي زود به نگهداري و پرورش مرغ عشق پرداخت. در اين عصر باغ وحش «آنتورپن» به خاطر فروش سالانه حيوانات مازاد خود «بورس حيوانات» در اروپا بود و نقش عمده اي نيز در خانگي ساختن مرغ عشق ايفا نمود. خصوصاً آن كه پرورش پرنده، ابتدا در نزديكي شهر آنتورپن رواج يافته بود. در سال 1880 مراكز بزرگ پرورش در جنوب فرانسه و مخصوصاً در شهر «تولوز» برپا شدند. به خاطر وضع مناسب آب و هوايي منطقه دهها هزار مرغ عشق در آن جا تكثير و پروش يافتند. اين مراكز بزرگ، پرندگان خود را با چنان قيمت نازلي به بازار ارايه كردند كه مجالي براي تكثير كنندگان كوچك باقي نماند. از جمله دو مركز پرورش به نامهاي «باستيد» و«بلانچارد» كه هردو در شهر تولوز واقع بودند توانستند بازار مرغ عشق را قبضه كنند. ميزان توليد ساليانه مركز پرورش «باستيد» در حدود هشتاد تا صد هزار قطعه و ميزان توليد مركز «بلانچارد» بيش از ده هزار قطعه در سال بود. در اين زمان آلمانها نيز موفق به تكثير پرنده شدند. حجم صادرات مرغ عشق در اواخر قرن نوزدهم از قاره استراليا به اروپا بيش از ده هزار قطعه بود. دولت استراليا جهت حفظ پرنده در اين قاره، در سال 1894 صادرات مرغ عشق را ممنوع كرد.
در اوايل دهه1870 ميلادي، نخستين جهش در رنگ مرغ عشق پديد آمد؛ اگر چه پيشتر از وجود چنين پديدهاي در ميان دستههاي وحشياين پرنده نيز گزارشهايي دريافت شده بود. در طول قرن نوزدهم هزاران جفت مرغ عشق از انگلستان به ساير نقاط اروپا و آمريكا منتقل و تكثير شدند و به نظر ميرسد كه اين پرنده در اواخر سلطنت قاجار به ايران وارد شده و به زودي توانست در بين خانوادههاي ايراني جاي خود را باز كند. امروزه مرغ عشق به دليل رنگهاي زيبا، صداي دلنشين توانايي تقليد صدا، طبيعت اجتماعي و نگهداري آسان يكي از محبوب ترين پرندگان زينتي در بين پرورش دهندگان ايراني است.

نژادهاي مرغ عشق
مرغ عشق به چهار گونه عمده تقسيم ميشوند كه اين چهار گونه عبارتند از: مرغ عشق كله چتري، مرغ عشق انگليسي، مرغ عشق معمولي و مرغ عشق فري.
الف. مرغ عشق كله چتري:در اين نوع مرغ عشق بر روي سر پرهايي به شكل چتر ديده ميشود. مرغ عشق كله چتري رنگهاي متنوعي دارد و به هر رنگي ديده ميشود. در بين اين گروه سه نوع چتر تميز داده ميشود.
1. چتر مدوّر: در اين گونه چتر فرم كاملي داشته و به شكل مدوّر از وسط سر تا نزديك چشمها ادامه دارد. بايد توجه داشت كه چتر نبايد چشمها را بپوشاند. اين گونه در رنگهاي متنوعي ديده ميشود و در برخي از آنها فرهايي بر روي پشت و منتها اليه بالها ديده ميشود كه زيبايي خاصي به پرنده ميبخشد. اين تاج شبيه تاج قناري گلوستر تاجدار است .


مرغ عشق با چتر مدور

2. چتر نيمه مدوّر: در اين گونه چتر شبيه نوع مدوّر بوده و تنها جلوي آن فرمي چتري دارد.


مرغ عشق با چتر نيمه مدور

3. چتر طره اي: در اين گونه تاج مرغ عشق به صورت طره اي است كه در ناحيه سر پرنده توسط پرها برجستگي تاج مانندي ايجاد ميكند. چنين تاجي را ميتوان در پرندههاي مختلف با رنگهاي متفاوت مشاهده كرد كه آن را «تاج طره اي» ميگويند. با اين كه چندين دهه از شناسايي اين جهشها ميگذرد، اما هنوز هم زياد ديده نمي شوند و به صورت معدود و با قيمتهاي گزاف عرضه ميشوند.



مرغ عشق با چتر طره اي

ب. مرغ عشق انگليسي: اين مرغ عشق از لحاظ جثه بزرگتر و درشتتر از گونه معمولي(استراليايي) است. اين گونه بزرگي جثه خود را مديون اصلاح نژادهاي مستمر توسط پرورش دهندگان انگليسي است.


مرغ عشق انگليسي در كنار مرغ عشق معمولي

ج. مرغ عشق معمولي: اين گونه همان گونه استراليايي مرغ عشق است كه هيچ گونه چتري بر بالاي سر ندارد و به رنگهاي مختلف ديده ميشود.


مرغ عشق معمولي


د. مرغ عشق فري: اين واريته اخيراً در اثر اصلاح نژاد به وجود آمده است در اين گونه پرهاي سرتاسر بدن به صورت فر دار ميباشد ، اين گونه در حال حاضر به دو رنگ سبز وزرد يافت مي­شود وبسيار كمياب ونادر است وهنوز به تعداد فراوان تكثير نشده است وعلت عدم تكثير آن ها اين است كه اين پرندگان قبل از رسيدن به سن تكثير و توليد مثل در اثر وجود ژن كشندهاي تلف مي­شوند، لذا برخي از صاحب نظران آن را گونهاي مستقل به شمار نمي آورند و معتقدند كه اطلاق گونه زماني بر نژاد معين اطلاق ميشود كه بتوان از آنها جوجههايي نظير والدين گرفت كه اين امر بر مرغ عشق فري صادق نيست، زيرا كه امكان جوجه گيري وتكثير آن وجود ندارد.



مرغ عشق فري

توليد مثل مرغ عشق
توليد مثل گونه وحشي مرغ عشق معمولاً در بخشهاي شمالي استراليا بين ماههاي ژوئن و سپتامبر و در بخشهاي جنوبي استراليا بين ماههاي آگوست و ژانويه روي ميدهد، البته بايد توجه داشت كه اين پرنده از هر فرصتي براي توليد مثل استفاده ميكند و معمولاً پس از بارش باران و رشد مناسب علوفه و فراواني آب و غذا، علايم تمايل به زاد و ولد از خود نشان داده و اقدام به تميز كردن يكديگر و غذا دادن به يكديگر مينمايند. اين امر باعث ميشود كه تعداد اين پرندگان در مناطق خوش آب و هوا به شدت افزايش نمايد. پرنده ماده 4تا6 تخم ميگذارد و به مدت 18 تا 21 روز بر روي تخم ميخوابد. در طبيعت جوجهها 30 روز بعد از جوجه آوري پر و بال ميآورند. طول تخم بين 1 تا 2 سانتيمتر بوده و رنگ پوسته آن سفيد است. پرنده ماده تخم دوم خود را با فاصله 24 ساعت از تخمگذاري دوم ميگذارد و فاصله زماني بين جوجه آوري اولين تخم و آخرين تخم بين 9 تا 12روز است. پرنده غالباً در 6 تا 8 ماهگي براي جفتگيري آماده است، اما صاحب­نظران معتقدند سن مناسب براي جفتگيري نرها 10تا12 ماهگي و براي ماده 8 تا 10ماهگي است و ميتوان تا شش سال از مرغ عشق جوجه كشي كرد. بسياري از مرغ عشقهاي ماده در اثر بيماريهاي مجراي تخم گذاري بيش از 2 تا3 سال قادر به جفتگيري نيستند.
در قفس مرغ عشق ماده معمولاً بين 1 تا 4 تخم به صورت يك روز در ميان ميگذارد. جوجهها پس از 18 روز سر از تخم بيرون ميآورند. اين جوجهها در ابتدا كور و بدون پر بوده و تنها دو گرم وزن دارند و ادامه زندگي آنها كاملاً وابسته به تغذيه مادر ميباشد. پرنده مادر دانه را در چينه دان خود نگه داشته و با ترشحات چينه دان كه غني از پروتئين است مخلوط مينمايد سپس از مخلوط برگردانده و به جوجهها ميخوراند. برخي از صاحب نظران معتقدند كه غذاي جوجه در روزهاي اول شيره چينهدان نبوده بلكه شيره معده است، به هرحال اين امر چندان مهم نيست و مهم اينست كه پرنده مادر، دانههاي نيمه هضم شده را در اختيار جوجهها قرار ميدهد.
از شش روزگي رشد پرهاي جوجه شروع شده ودر چهارده روزگي قادر به حركت ميباشد. پرهاي بال و دم در 21 روزگي شكل گرفته و در 28 روزگي با كامل شدن پرها، جوجه آماده ترك جعبه آشيانه ميشود. در اين زمان سر پرنده جوان داراي خطوط افقي تيره ميباشد كه در اولين پرريزي در12 هفتگي ناپديد خواهند شد. اكثر پرندگان جوان چشمهاي مشكي دارند و حلقه روشن دور چشم تنها در بالغين ديده ميشود.
جوجهها در چهار ماهگي بالغ ميشوند ولي جفتگيري بهتر است در يك سالگي انجام شود. طول عمر مرغ عشق در اسارت به طول 5تا 8 سال ميباشد ولي بسياري از پرندهها تا 10 سال نيز عمر ميكنند.

قفس
قفس بايد به اندازه كافي بزرگ باشد تا پرنده بتواند به راحتي در آن فعاليت كند. اندازه توصيه شده براي يك جفت مرغ عشق (75 ×60×100) سانتيمتر ميباشد. داشتن ميلههاي افقي نسبت به عمودي أرجح است زيرا پرنده ميتواند براي بالا رفتن از آن استفاده كند. شكل يك قفس مناسب براي جوجهگيري در اين جا نمايش داده شده است. در اين نوع قفس كوران هوا كمتر ميباشد.
قفس را بايد در اتاقي روشن، با هواي متعادل و در گوشهاي از اتاق قرار داد تا پرنده احساس امنيت كند. پرنده نبايد در معرض كوران باد و تابش مستقيم خورشيد باشد. قفس بايد از دسترس سگ و گربه دور بوده و بهتر است در اتاقي باشد كه افراد در آن جا سيگار نميكشند. همچنين آشپزخانه محل مناسبي براي قفس نميباشد چون بخارهاي ناشي از پخت و پز و همچنين گازهاي متصاعد شده از گرم شدن تفلون ميتواند براي سلامتي پرنده مضر باشد. ارتفاع قفس بهتر است طوري باشد كه محل قرار گرفتن پرنده حدوداً هم سطح چشمان شما باشد. با توجه به اين كه مرغ عشق در شب ساعاتي را ميخوابد در صورتي كه برق اتاق روشن ميماند بهتر است روي قفس با پارچه پوشانده شده و صبح زود پوشش را برداشت.

موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
معرفی شتر مرغ
معرفی اردک | پرندگان آبزی
معرفی غاز | پرندگان آبزی
معرفی قو | پرندگان ابزی
معرفی مرغ مینا | سارسانان
معرفی سهره | گنجشک سانان
معرفی قناری | گنجشك سانان
معرفی فنچ | گنجشك سانان
معرفی یا کریم (فاخته ) | کبوتر سانان
معرفی كبوتر وحشي | کبوتر سانان
۳-۴-۱۳۹۱ ۰۷:۱۳ صبح
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

ارسال پاسخ  ارسال موضوع 

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
پرش به انجمن:


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  آشنایی با انواع سرم tanaz 0 175 ۲۶-۱۱-۱۳۹۲ ۰۳:۴۹ عصر
آخرین ارسال: tanaz
  عقاید نادرست در مورد داروهای درماتولوژی دامپزشکی tanaz 0 182 ۲۶-۱۱-۱۳۹۲ ۰۳:۴۸ عصر
آخرین ارسال: tanaz
  داروشناسی دامپزشکی tanaz 0 233 ۲۶-۱۱-۱۳۹۲ ۰۳:۴۶ عصر
آخرین ارسال: tanaz
  اشکال متداول داروهای گیاهی در دامپزشکی tanaz 0 193 ۲۶-۱۱-۱۳۹۲ ۰۳:۴۵ عصر
آخرین ارسال: tanaz
  مکانیسم اثر برخی از داروهای ضد تک یاخته tanaz 0 205 ۲۶-۱۱-۱۳۹۲ ۰۳:۴۳ عصر
آخرین ارسال: tanaz

درباره ایران فروم

تالار گفتگوی ایرانیان از سال 1387 هجری شمسی فعالیت خود را آغاز کرده و هم اکنون با بیش از 750.000 کاربر ثابت بزرگ ترین تالار گفتگوی فارسی زبان در جهان می باشد.

برای سفارش تبلیغات در ایران فروم کلیک کنید

جستجو در انجمن