درود مهمان گرامی!   ورود   )^(   ثبت نام زمان کنونی: ۱-۷-۱۳۹۷, ۱۲:۵۳ عصر



ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

حالت موضوعی | حالت خطی
بوستان سعدی-در رضا
نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #1
بوستان سعدی-در رضا

<h1 align="center">سر آغاز باب پنجم<h1 align="center">در رضا

شبی زیت فکرت همی سوختم چراغ بلاغت می افروختم
پراگنده گویی حدیثم شنید جز احسنت گفتن طریقی ندید
هم از خبث نوعی در آن درج کرد که ناچار فریاد خیزد ز درد
که فکرش بلیغ است و رایش بلند در این شیوه ی زهد و طامات و پند
نه در خشت و کوپال و گرز گران که آن شیوه ختم است بر دیگران
نداند که ما را سر جنگ نیست وگر نه مجال سخن تنگ نیست
توانم که تیغ زبان بر کشمجهانی سخن را قلم در کشم [1]
بیا تا در این شیوه چالش کنیم سر خصم را سنگ، بالش کنیم
<h1 align="center">٭ ٭ ٭

سعادت به بخشایش داورست نه در چنگ و بازوی زور آورست
چو دولت نبخشد سپهر بلند نیاید به مردانگی در کمند
نه سختی رسید از ضعیفی به مور نه شیران به سرپنجه خوردند و زور
چو نتوان بر افلاک دست آختن ضروری است با گردشش ساختن
گرت زندگانی نبشته ست دیر نه مارت گزاید نه شمشیر و شیر
وگر در حیاتت نمانده ست بهر چنانت کشد نوشدارو که زهر
نه رستم چو پایان روزی بخورد شغاد از نهادش برآورد گرد ؟

پانوشت :

1. در برخی از نسخه ها این بیت نیست.

موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
مشاعره فقط از اشعار سعدی
سعدی طلب شفاعت میکند از بنی فاطمه(علیهم السلام)
چند بیت از سعدی در مدح علی(ع)و اولاد او و طلب شفاعت از آنان
لیلی در اشعار سعدی
مژگان در اشعار سعدی
استقبال عبیدزاکانی از سعدی
استقبال اوحدی از سعدی
استقبال خواجوی کرمانی از سعدی
استقبال سیف فرغانی از سعدی
استقبال سلمان ساوجی از سعدی


۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۳۶ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #2
RE: بوستان سعدی-در رضا

<input name="email" id="email" value="" type="hidden"><input name="web" value="" type="hidden"><input name="title" value="" type="hidden">


بوستان - باب پنجم - حکایت یکم


مرا در سپاهان یکی یار بود که جنگاور و شوخ و عیار بود
مدامش به خون دست و خنجر خضاب بر آتش دل خصم از او چون کباب
ندیدمش روزی که ترکش نبست ز پولاد پیکانش آتش نجست
دلاور به سرپنجه ی گاوزور ز هولش به شیران در افتاده شور
به دعوی چنان ناوک انداختی که عذرا به هر یک دو انداختی
چنان خار در گل ندیدم که رفت که پیکان او در سپرهای جفت
نزد تارک جنگجویی به خشت که خود و سرش را نه در هم سرشت
چو گنجشک روز ملخ در نبرد به کشتن چه گنجشک پیشش چه مرد
گرش بر فریدون بدی تاختن امانش ندادی به تیغ آختن
پلنگانش از زور سرپنجه زیر فرو برده چنگال در مغز شیر
گرفتی کمربند جنگ آزمای وگر کوه بودی بکندی ز جای
زره پوش را چون تبرزین زدی گذر کردی از مرد و بر زین زدی
نه در مردی او را نه در مردمی دوم در جهان کس شنید آدمی
مرا یک دم از دست نگذاشتی که با راست طبعان سری داشتی
سفر ناگهم زان زمین در ربود که بیشم در آن بقعه روزی نبود
قضا نقل کرد از عراقم به شام خوش آمد در آن خاک پاکم مقام
مع القصه چندی ببودم مقیم به رنج و به راحت، به امید و بیم [1]
دگر پر شد از شام پیمانه ام کشید آرزومندی خانه ام
قضا را چنان اتفاق اوفتاد که بازم گذر بر عراق اوفتاد
شبی سر فرو شد به اندیشه ام به دل برگذشت آن هنر پیشه ام
نمک ریش دیرینه ام تازه کرد که بودم نمک خورده از دست مرد
به دیدار وی در سپاهان شدم به مهرش طلبکار و خواهان شدم
جوان دیدم از گردش دهر، پیر خدنگش کمان، ارغوانش زریر
چو کوه سپیدش سر از برف موی دوان آبش از برف پیری به روی
فلک دست قوت بر او یافته سر دست مردیش بر تافته
بدر کرده گیتی غرور از سرش سر ناتوانی به زانو برش
بدو گفتم ای سرور شیر گیر چه فرسوده کردت چو روباه پیر ؟
بخندید کز روز جنگ تتر بدر کردم آن جنگجویی ز سر
زمین دیدم از نیزه چو نیستان گرفته علمها چو آتش در آن
بر انگیختم گرد هیجا چو دود چو دولت نباشد تهور چه سود ؟
من آنم که چون حمله آوردمی به رمح از کف انگشتری بردمی
ولی چون نکرد اخترم یاوری گرفتند گردم چو انگشتری
غنیمت شمردم طریق گریز که نادان کند با قضا پنجه تیز
چه یاری کند مغفر و جوشنم چو یاری نکرد اختر روشنم ؟
کلید ظفر چون نباشد به دست به بازو در فتح نتوان شکست
گروهی پلنگ افگن پیل زور در آهن سر مرد و سم ستور
همان دم که دیدیم گرد سپاه زره جامه کردیم و مغفر کلاه
چو ابر اسب تازی برانگیختیم چو باران بلالک فرو ریختیم
دو لشکر به هم بر زدند از کمین تو گفتی زدند آسمان بر زمین
ز باریدن تیر همچو تگرگ به هر گوشه برخاست طوفان مرگ
به صید هزبران پرخاش ساز کمند اژدهای دهن کرده باز
زمین آسمان شد ز گرد کبود چو انجم در او برق شمشیر و خود
سواران دشمن چو دریافتیم پیاده سپر در سپر بافتیم
به تیر و سنان موی بشکافتیم چو دولت نبد روی بر تافتیم
چه زور آورد پنجه ی جهد مرد چو بازوی توفیق یاری نکرد ؟
نه شمشیر کنداوران کند بود که کین آوری ز اختر تند بود
کس از لشکر ما ز هیجا برون نیامد جز آغشته خفتان به خون
چو صد دانه مجموع در خوشه ای فتادیم هر دانه ای گوشه ای
به نامردی از هم بدادیم دست چو ماهی که با جوشن افتد به شست
کسان را نشد ناوک اندر حریر که گفتم بدوزند سندان به تیر
چو طالع ز ما روی بر پیچ بود سپر پیش تیر قضا هیچ بود
از این بوالعجب تر حدیثی شنو که بی بخت کوشش نیرزد دو جو

پانوشت :

1. در برخی از نسخه ها این بیت نیست.


۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۳۷ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #3
RE: بوستان سعدی-در رضا

<h1 align="center">حکایت تیرانداز اردبیلی

یکی آهنین پنجه در اردبیل همی بگذرانید پیلک ز پیل
نمد پوشی آمد به جنگش فراز جوانی جهان سوز پیکار ساز
به پرخاش جستن چو بهرام گور کمندی به کتفش بر از خام گور
چو دید اردبیلی نمد پاره پوش کمان در زه آورده و زه را به گوش
به پنجاه تیر خدنگش بزد که یک چوبه بیرون نرفت از نمد
درآمد نمدپوش چون سام گرد به خم کمندش درآورد و برد
به لشکرگهش برد و در خیمه دست چو دزدان خونی به گردن ببست
شب از غیرت و شرمساری نخفت سحرگه پرستاری از خیمه گفت
تو کهن به ناوک بدوزی و تیر نمدپوش را چون فتادی اسیر؟
شنیدم که می گفت و خون می گریست ندانی که روز اجل کس نزیست؟
من آنم که در شیوه ی طعن و ضرب به رستم در آموزم آداب حرب
چو بازوی بختم قوی حال بود ستبری پیلم نمد می نمود
کنونم که در پنجه اقبیل نیست نمد پیش تیرم کم از پیل نیست
به روز اجل نیزه جوشن درد ز پیراهن بی اجل نگذرد
کرا تیغ قهر اجل در قفاست برهنه ست اگر جوشنش چند لاست
ورش بخت یاور بود، دهر پشت برهنه نشاید به ساطور کشت
نه دانا به سعی از اجل جان ببرد نه نادان به ناساز خوردن بمرد

۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۳۸ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #4
RE: بوستان سعدی-در رضا

<h1 align="center">حکایت طبیب و کـُرد

شبی کردی از درد پهلو نخفت طبیبی در آن ناحیت بود و گفت
از این دست کو برگ رز می خورد عجب دارم ار شب به پایان برد
که در سینه پیکان تیر تتار به از نقل ماکول ناسازگار
گر افتد به یک لقمه در روده پیچ همه عمر نادان برآید به هیچ
قضا را طبیب اندر آن شب بمرد چهل سال از این رفت و زنده ست کرد

۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۳۸ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #5
RE: بوستان سعدی-در رضا

بوستان - باب پنجم - حکایت چهارم

یکی روستایی سقط شد خرَش علم کرد بر تاک بستان سرش
جهاندیده پیری بر او برگذشت چنین گفت خندان به ناطور دشت
مپندار جان پدر کاین حمار کند دفع چشم بد از کشتزار
که این دفع چوب از در کون خویش نمی کرد تا ناتوان مرد و ریش
چه داند طبیب از کسی رنج برد که بیچاره خواهد خود از رنج مرد ؟


۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۳۹ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #6
RE: بوستان سعدی-در رضا

<input name="email" id="email" value="" type="hidden"><input name="web" value="" type="hidden"><input name="title" value="" type="hidden">


بوستان - باب پنجم - حکایت پنجم

شنیدم که دیناری از مفلسی بیفتاد و مسکین بجستش بسی
به آخر سر ناامیدی بتافت یکی دیگرش ناطلب کرده یافت
به بدبختی و نیکبختی قلم برفته ست و ما همچنان در شکم
نه روزی به سرپنجگی می خورند که سر پنجگان تنگ روزی ترند
بسا چاره دانا به سختی بمرد که بیچاره گوی سلامت ببُرد [1]

پانوشت :

1. در برخی از نسخه ها این بیت نیست.


۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۳۹ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #7
RE: بوستان سعدی-در رضا

بوستان - باب پنجم - حکایت ششم


فرو کوفت پیری پسر را به چوب بگفت ای پدر بی گناهم مکوب
توان بر تو از جور مردم گریست ولی چون تو جورم کنی چاره چیست ؟
به داور خروش، ای خداوند هوش نه از دست داور برآور خروش


۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۴۰ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #8
RE: بوستان سعدی-در رضا

<h1 align="center">حکایت مرد درویش و همسایه ی توانگر

بلند اختری [1] نام او بختیار قوی دستگه بود و سرمایه دار
به کوی گدایان درش خانه بود زرش همچو گندم به پیمانه بود
هم او را در آن بقعه زر بود و مالدگر تنگدستان برگشته حال
چو درویش بیند توانگر بناز دلش بیش سوزد به داغ نیاز
زنی جنگ پیوست با شوی خویش شبانگه چو رفتش تهیدست، پیش
که کس چون تو بدبخت و درویش نیست چو زنبور سرخت به جز نیش نیست
بیاموز مردی ز همسایگان که آخر نیَم **** ی رایگان
کسان را زر و سیم و ملک است و رخت چرا همچو ایشان نه ای نیکبخت ؟
برآورد صافی دل صوف پوش چو طبل از تهیگاه حالی [2] خروش
که من دست قدرت ندارم به هیچ به سرپنجه دست قضا بر مپیچ
نکردند در دست من اختیار که مر [3] خویشتن را کنم بختیار

پانوشت ها :
1. یکی در عجم
2. خالی
3. من

۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۴۰ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #9
RE: بوستان سعدی-در رضا

بوستان - باب پنجم - حکایت هشتم


یکی پیر درویش در خاک کیش چه خوش گفت با همسر زشت خویش [1]
چو دست قضا زشت رویت سرشت میندای گلگونه بر روی زشت
که حاصل کند نیکبختی به زور ؟ به سرمه که بینا کند چشم کور ؟
نیاید نکوکاری از بدرگان محال است دوزندگی از سگان [2]
همه فیلسوفان یونان و روم ندانند کرد انگبین از ز قوم
ز وحشی نیاید که مردم شود به سعی اندر و تربیت گم شود
توان پاک کردن ز زنگ آینه ولیکن نیاید ز سنگ آینه
به کوشش نروید گل از شاخ بید نه زنگی به گرمابه گردد سپید
چو رد می نگردد خدنگ قضا سپر نیست مر بنده را جز رضا

پانوشت ها :

1. در برخی از نسخه ها این بیت نیست.
2. در برخی از نسخه ها این بیت نیست.


۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۴۱ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

نویسنده پیام
کاربر 9 ستاره
*
آفلاین
ارسال‌ها: 7,239
تاریخ عضویت: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸
اعتبار: 71
سپاس ها 8
سپاس شده 94 بار در 62 ارسال
ارسال: #10
RE: بوستان سعدی-در رضا

<h1 align="center">حکایت کرکس با زغن

چنین گفت پیش زغن کرکسی که نبود ز من دوربین تر کسی
زغن گفت از این در نشاید گذشت بیا تا چه بینی بر اطراف دشت
شنیدم که مقدار یک روزه راه بکرد از بلندی به پستی نگاه
چنین گفت دیدم گرت باورست که یک دانه گندم به هامون برست
زغن را نماند از تعجب شکیب ز بالا نهادند سر در نشیب
چو کرکس بر دانه آمد فراز گره شد بر او پای بندی دراز
ندانست ازان دانه بر خوردنش که دهر افگند دام در گردنش
نه آبستن در بود هر صدف نه هر بار شاطر زند بر هدف
زغن گفت ازان دانه دیدن چه سود چو بینایی دام خصمت نبود؟
شنیدم که می گفت و گردن به بند نباشد حذر با قدر سودمند
اجل چون به خونش برآورد دست قضا چشم باریک بینش ببست
در آبی که پیدا نگردد کنار غرور شناور نیاید به کار

۱۲-۱۲-۱۳۸۸ ۰۹:۴۱ عصر
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ

ارسال پاسخ 

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
پرش به انجمن:


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  ۞ تاپیک شعرها و جملات عاشقانه و زیباوسخنهای جالب ۞ NINJA_KNIGHT 3,696 328,629 ۱۵-۱۲-۱۳۹۳ ۰۸:۵۰ صبح
آخرین ارسال: bankisi
  اشعاری در وصف بهار از فریدون مشیری زندگی کن 0 1,048 ۱۳-۱۲-۱۳۹۳ ۰۷:۴۲ عصر
آخرین ارسال: زندگی کن
  این شعر از کیه ..بقیه اش چیه؟ nasrinit 368 48,423 ۱۳-۱۲-۱۳۹۳ ۰۷:۲۹ عصر
آخرین ارسال: امشاسپند
Thumbs Up اشعار زیبای حافظ درباره نوروز زندگی کن 0 1,144 ۱۳-۱۲-۱۳۹۳ ۰۷:۲۴ عصر
آخرین ارسال: زندگی کن
Thumbs Up سرودهای انقلابی مخصوص دهه فجر زندگی کن 0 872 ۲۲-۱۱-۱۳۹۳ ۰۲:۴۴ صبح
آخرین ارسال: زندگی کن


درباره ایران فروم

تالار گفتگوی ایرانیان از سال 1387 هجری شمسی فعالیت خود را آغاز کرده و هم اکنون با بیش از 850.000 کاربر ثابت بزرگ ترین تالار گفتگوی فارسی زبان در جهان می باشد.

برای سفارش تبلیغات در ایران فروم کلیک کنید

لینک دوستان

لینک دوستان